มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮฺ.

การละหมาด อัล-รอฆออิบ คือหนึ่งในอุตริกรรม (บิดอะฮฺ) ที่ทำกันในเดือนรอญับ. มันจะถูกทำในเวลากลางคืน ของศุกร์แรกในเดือนรอญับ, ระหว่างเวลามัฆริบ และอีชาอฺ, และนำหน้าด้วยการถือศีลอด ในวันพฤหัสแรกของเดือนรอญับ.

ละหมาด อัล-รอฆออิบ เริ่มทำครั้งแรกในบัยตุลมักดิส (เยรูซาเล็ม) ในปีอิจเราะฮฺ 480. ไม่มีรายงานว่าท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ได้ทำมัน, หรือสหายของท่านคนใดก็ตาม, หรือบรรดาผู้คนในยุคที่ดีที่สุด หรือบรรดาอีหม่ามต่างๆ. แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ว่า มันเป็นอุตริกรรมที่น่ารังเกียจ, และมันไม่ใช่ซุนนะฮฺที่น่าส่งเสริม.

บรรดานักวิชาการได้เตือนและต่อต้านมัน และชี้ให้เห็นว่ามันคืออุตริกรรม และความหลง.

อัล-นาวาวี (ขออัลลอฮฺทรงเมตตาท่าน) กล่าวไว้ใน อัล-มัจมุอฺ’ (3/548)

การละหมาดนี้รู้จักกันในชื่อละหมาดรอฆออิบ, ซึ่งมี 12 ร็อกอะฮฺ จะทำกันในระหว่าง เวลามัฆริบ และ อีชาอฺ ในคืนศุกร์แรกของเดือนรอญับ, และละหมาด 100 ร็อกอะฮฺในคืนนิสฟู ชะอฺบาน (ครึ่งของเดือนชะอฺบาน) ทั้งสองนั้นเป็นอุตริกรรมที่น่ารังเกียจ. ไม่มีใครควรถูกหลอก โดยความจริงที่พวกเขากล่าวถึงใน กูต อัล-กูลูบ และ อิฮฺยา’ ‘อูลูม อัด-ดีน, หรือโดยฮาดิษ ซึ่งถูกอ้างถึงในหนังสือทั้งสอง, เพราะทั้งหมดนั้นล้วนเป็นเท็จ. ไม่มีใครควรถูกหลอก โดยอีหม่ามบางคน ผู้ซึ่งมีความสับสนเกี่ยวกับฮูก่ม ของการละหมาดเหล่านี้ และเขียนระบุว่ามันเป็นสิ่งมุสตะฮับ, เพราะพวกเขาเข้าใจผิดในสิ่งนั้น. อีหม่าม อบู มูฮัมมัด ‘อับดุลเราะฮฺมาน อิบนฺ อิสมาอีล อัล-มักดีซี ได้เขียนหนังสือที่มีค่า แสดงถึงพวกเขาว่าเป็นสิ่งเท็จ, และท่านทำได้ดีในสิ่งนั้น, ขออัลลอฮฺทรงเมตตาท่าน. จบการอ้าง.

อัล-นาวาวี ก็ได้กล่าวไว้ใน ชัรฮฺ มุสลิม:

ขออัลลอฮฺสาปแช่ง ผู้ซึ่งกุขึ้น และทำมัน, สำหรับมันนั้นคืออุตริกรรมที่น่ารังเกียจ, หนึ่งในอุตริกรรม ซึ่งทำให้หลงและทำให้โง่, และมันเกี่ยวข้องกับความชั่วร้ายอย่างชัดเจน. อีหม่ามจำนวนหนึ่ง ได้เขียนงานอันมีคุณค่า อธิบายว่า ผู้ทำการละหมาดนี้ และผู้ที่คิดค้นมันนั้น หลงผิด, และพวกเขาอ้าง หลักฐานมากมาย เพื่อแสดงว่ามันผิดและเป็นเท็จ, และผู้ที่ทำมันนั้นหลงผิด. จบการอ้าง.

อิบนฺ อาบีดีน กล่าวใน ฮาชีตะฮฺของท่าน (2/26):

มันถูกกล่าวใน อัล-บะฮรฺ: ดังนั้น เรารู้ว่ามันเป็นสิ่งที่มักโระฮฺ ในการละหมาดรอฆออิบร่วมกัน, ซึ่งทำกันในศุกร์แรกของเดือนรอญับ, และสิ่งนั้นมันเป็นอุตริกรรม.

นักวิชาการ นูร-อัดดีน อัล-มักดีซี เขียนไว้อย่างดีในหัวข้อนี้ ซึ่งเขาเรียกว่า รอดฺ’ อัล-รอฆออิบ ‘อัน ซอลาต อัล-รอฆออิบ, ซึ่งท่านได้เขียนไว้ครอบคลุม ความคิดเห็นส่วนใหญ่ ของนักวิชาการในยุคก่อนหน้าและยุคต่อมา ในบรรดาสี่มัซฮับ. จบการอ้าง.

อิบนฺ ฮาญัร อัล-ฮัยตามี (ขออัลลอฮฺทรงเมตตาท่าน) ถูกถามว่า : มันถือเป็นที่อนุญาตหรือไม่ ในการละหมาดรอฆออิบเป็นญามาอะฮฺ?

ท่านตอบว่า:

ละหมาด อัล-รอฆออิบ นั้นก็เหมือนกับละหมาด ที่เรียกกันว่า ลัยลาตุลนัซฟฺ มิน ชะอฺบาน (ครึ่งของเดือนชะอฺบาน). ทั้งสองนั้นเป็นอุตริกรรมที่น่ารังเกียจ และฮาดิษที่พวกเขาพูดถึงนั้น เมาดุอฺ’ (ฮาดิษที่กุขึ้นมา). มันถือเป็นที่ต้องห้าม ในการละหมาดเหล่านี้ ไม่ว่าจะเป็นการละหมาดรายคน หรือญามาอะฮฺก็ตาม.” จบการอ้าง.

อัล-ฟาตาวา อัล-ฟิกฮิยยะฮฺ อัล-กุบรอ, 1/216

อิบนฺ อัล-ฮาจ อัล-มาลีกี กล่าวไว้ใน อัล-มัดคอล (1/294):

ในบรรดาอุตริกรรมทั้งหลายนั้น ได้ถูกทำขึ้น ในเดือนอันสูงส่งนี้ (นั่นก็คือ, รอญับ) นั่นคือในคืนของศุกร์แรกของมัน, พวกเขาทำการละหมาดรอฆออิบ ในมัสยิด, และพวกเขารวมตัวกันในมัสยิด และทำอุตริกรรมนี้กันอย่างเปิดเผยในมัสยิด ด้วยกับอีหม่ามและบรรดามะอฺมูม, ราวกับว่ามันเป็นการละหมาดที่ได้มีการกำหนดเอาไว้… ทัศนะของอีหม่ามมาลิก (ขออัลลอฮฺทรงเมตตาท่าน) มันถือเป็นมักโระฮฺในการละหมาดนี้, เพราะมันไม่มีการทำ โดยผู้คนในยุคก่อนหน้า, และทุกๆความดีนั้น จะพบได้จากการทำตามพวกเขา (ขออัลลอฮฺทรงพอใจท่าน). จบการอ้าง.

ชัยคฺ อัล-อิสลาม อิบนฺ ตัยมียะฮฺ (ขออัลลอฮฺทรงเมตตาท่าน) กล่าวว่า :

สำหรับอุตริกรรมนั้นคือ การละหมาดซึ่งทำเป็นประจำ ด้วยจำนวนที่เจาะจงของร็อกอะฮฺ, ด้วยการอ่านที่เจาะจง และด้วยเวลาที่เจาะจง ในละหมาดญามาอะฮฺ, เหมือนกับการละหมาดเหล่านี้ ที่ถูกถาม ณ ที่นี้ – เช่นการละหมาดรอฆออิบ ในศุกร์แรกของเดือนรอญับ, และครึ่งของเดือนชะอฺบาน, และคืนที่ 27 ของเดือนรอญับ, และอื่นๆ – เหล่านี้ไม่ได้ถูกกำหนดไว้ในอิสลาม, ตามมติเอกฉันท์ของอีหม่ามในอิสลาม, ตามที่ถูกระบุโดยนักวิชาการที่น่าเชื่อถือ. ไม่มีใครริเริ่มสิ่งนี้ เว้นแต่คนที่โง่เขลา และผู้ที่ชอบทำอุตริกรรม. สิ่งเช่นนี้เป็นการเปิดประตูสู่การเปลี่ยนกฎหมาย  และพิธีกรรมของอิสลาม และกลายเป็น เหมือนผู้ที่ริเริ่มสิ่งต่างๆ ซึ่งอัลลอฮฺไม่ได้บัญญัติ. จบการอ้าง.

อัล-ฟาตาวา อัล-กุบรอ, 2/239

ชัยคฺ อัล-อิสลาม ก็ได้ถูกถามเกี่ยวกับมัน และท่านกล่าวว่า :

การละหมาดนี้ไม่ได้ถูกทำโดยศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) หรือโดยบรรดาซอฮาบะฮฺ หรือบรรดาตาบีอีน หรือบรรดาอีหม่ามของมุสลิม. ท่านศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ไม่ได้ร่วมทำมัน และบรรดาสะลัฟและบรรดาอีหม่ามต่างก็ไม่ได้ทำ. พวกเขาไม่ได้แนะนำว่าคืนนี้ มีคุณงามความดี สำหรับการเจาะจง. ฮาดิษที่รายงานเกี่ยวกับสิ่งนั้น จากท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) นั้นเป็นเท็จ และถูกกุขึ้นมา, ตามมติเอกฉันท์ของนักวิชาการ. ด้วยเหตุนี้ นักวิชาการจึงกล่าวว่า มันถือเป็นที่ต้องห้าม และไม่มุสตะฮับ (ไม่ส่งเสริม-ผู้แปลเป็นไทย). จบการอ้าง.

อัล-ฟาตาวา อัล-กุบรอ, 2/262

มันถูกกล่าวไว้ใน อัล-เมาซูอะฮฺ อัล-ฟิกฮิยะฮฺ (22/262):

ฮานาฟียะฮฺ และ ชาฟีอียะฮฺ ได้ระบุว่าการละหมาดรอฆออิบ ในศุกร์แรกของเดือนรอญับ, หรือในคืน นิสฟฺ ชะอฺบาน, ในลักษณะเฉพาะ หรือด้วยจำนวนร็อกอะฮฺที่เจาะจง, ถือเป็นอุตริกรรมที่น่ารังเกียจ.

อบุล ฟารอจ อิบนฺ อัล-เญาซี กล่าวว่า : การละหมาดรอฆออิบ นั้นถูกกุขึ้นมา เป็นการอ้างเท็จ ต่อศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน). พวกเขาระบุว่าการละหมาดเหล่านี้เป็นบิดอะฮฺ และถูกห้ามด้วยเหตุผลหลายประการ. ไม่มีรายงานจากซอฮาบะฮฺ, ตาบีอีน หรืออีหม่าม เกี่ยวกับสองละหมาดเหล่านี้. หากว่ามันถูกกำหนดไว้ในอิสลาม สะลัฟก็จะไม่ละทิ้งมัน. ค่อนข้างที่มันจะถูกริเริ่มในปีฮิจเราะฮฺที่ 400 (ศัตวรรษที่ 5 ของฮิจเราะฮฺ). จบการอ้าง.