การบริจาคอวัยวะนั้น ไม่ได้มีแค่แบบเดียว. มันมีทั้งการบริจาคอวัยวะที่เมื่อขาดไปแล้ว จะทำให้เสียชีวิต, และมีทั้งการบริจาคอวัยวะที่เมื่อขาดไปแล้ว ก็ไม่ทำให้เสียชีวิต.

กรณีการบริจาคอวัยวะที่เมื่อขาดไปแล้ว จะทำให้เสียชีวิต, เช่นหัวใจ หรือ ตับ, ถือว่าไม่เป็นที่อนุญาตในการบริจาคมัน, ตามมติเอกฉันท์ของนักวิชาการ, เพราะถือเป็นการฆ่าตัวตาย.

แต่ถ้าเป็นกรณีการบริจาคอวัยวะที่เมื่อขาดไปแล้ว ก็ไม่ทำให้เสียชีวิต, เช่น ไต หรือ หลอดเลือด, ก็มีมุมมองที่แตกต่างกันในหมู่นักวิชาการ, และมันก็มี 2 ทัศนะ เกี่ยวกับเรื่องนี้:

1 – มันเป็นที่อนุญาต ในการปลูกถ่ายอวัยวะของมนุษย์

2 – มันไม่เป็นที่อนุญาต ในการปลูกถ่ายอวัยวะของมนุษย์

ฟัตว่าที่ระบุว่าเป็นที่อนุญาตนั้น ได้รับการวินิจฉัยในที่ประชุม, สัมนา และจาก คณะกรรมการ, รวมถึง: การประชุมอิสลามระหว่างประเทศ ที่จัดขึ้นในประเทศมาเลเซีย; ส่วนใหญ่ของสภาฟิกฮฺอิสลาม, ซึ่งสามารถดูฟัตวาได้ในคำตอบ ของคำถามหมายเลข. 2117; สภานักวิชาการอาวุโส ในราชอาณาจักร ซาอุดิ อาระเบีย; และคณะกรรมการฟัตวาในจอร์แดน, คูเวต, อียิปต์ และแอลจีเรีย.

และมันยังเป็นทัศนะของนักวิชาการ และนักวิจัยอีกด้วย, รวมไปถึง เชค อับดุลเราะฮฺมาน อิบนี ซะอฺดี.

นักวิชาการบางท่าน ก็ยึดทัศนะว่า การปลูกถ่ายอวัยวะนั้น เป็นที่อนุญาต โดยมีเงื่อนไขว่า ผู้บริจาคต้องเป็น กาเฟร ฮัรบี (นั่นคือ, ผู้ที่ทำสงครามกับอิสลาม, ไม่ใช่ผู้ที่มีสนธิสัญญากับมุสลิม หรือผู้ที่อยู่ภายใต้การปกครองของมุสลิม), เพราะกาเฟร ฮัรบี นั้น ไม่จำเป็นต้องให้ความเคารพ, แต่การให้ความเคารพต่อมุสลิมนั้น จะต้องมีทั้งในตอนที่เขายังมีชีวิต และตอนที่เขาเสียชีวิต.

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมนั้น สามารถดูได้ในหนังสือ อะฮฺกาม อัลญารอฮะฮฺ อัล-ติบบิยยะฮฺ โดย เชค มูฮัมมัด อัล-มุกตาร อัล-ชังกีตี, หน้า. 354-391

และอัลลอฮฺรู้ดีที่สุด.