คำถาม
พ่อของฉันทำงานในต่างประเทศ, และฉันเป็นลูกชายคนโตในครอบครัว. ฉันอาศัยอยู่กับแม่และพี่น้อง.ฉันจะถือว่าเป็นผู้รับผิดชอบต่อพี่น้องของฉันหรือไม่, ในแง่ที่ฉันควรสั่งใช้พวกเขาให้ทำในสิ่งที่ดี และห้ามพวกเขาในสิ่งที่ชั่ว, และพวกเขาจะต้องเชื่อฟังฉันในสิ่งนั้นหรือไม่, หรือนี่เป็นความรับผิดชอบของแม่ฉัน? หากแม่ฉันขาดความเข้าใจในเรื่องนั้น และปล่อยพี่น้องของฉันให้ทำชั่ว, ฉันควรทำอย่างไร?.
คำตอบ
มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์.
การสั่งใช้ในสิ่งที่ดี และห้ามปรามในสิ่งที่ชั่ว นั้นจำเป็นสำหรับคุณตลอดเวลา, ไม่ว่าพ่อของคุณจะอยู่กับคุณ หรือเขาจะไม่ได้อยู่ที่บ้านก็ตาม. มันถือเป็นความรับผิดชอบของทุกๆคนด้วย, เพราะท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : “ใครก็ตามในหมู่พวกท่านที่เห็นในสิ่งที่ชั่วร้าย, เขาก็จงเปลี่ยนมันด้วยมือ [ด้วยการกระทำ]; หากไม่สามารถ, ก็ด้วยลิ้น [ด้วยการพูด]; และหากเขาไม่สามารถ, ก็ด้วยหัวใจ [ด้วยการรู้สึกเกลียดมัน และรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่ผิด] – และนั่นคืออีหม่านที่อ่อนที่สุด.” บันทึกโดยมุสลิม, 78.
บนฐานนี้, มันจำเป็นสำหรับมุสลิมทั่วไป, และพ่อ และแม่ กับลูกๆของพวกเขาโดยเฉพาะ. หากพ่อหรือแม่ขาดความเข้าใจในเรื่องนั้น, มันก็วาญิบสำหรับลูกชาย, ไม่ว่าเขาจะเป็นเด็ก หรือโตแล้วก็ตาม, ในการทำสิ่งนั้นอย่างสุดความสามารถของเขา, ด้วยมารยาทและฮิกมะฮ์ที่ดี. อัลลอฮ์กล่าวว่า (ซึ่งแปลความหมายได้ว่า):
“ดังนั้นจงรักษาหน้าที่ของเจ้าที่มีต่ออัลลอฮ์ และจงยำเกรงพระองค์อย่างสุดความสามารถ”
[อัต-ตะฆอบุน 64:16]
และพระองค์ยังกล่าวอีกว่า (ซึ่งแปลความหมายได้ว่า):
“อัลลอฮ์จะไม่ทรงบังคับชีวิตหนึ่งชีวิตใดนอกจากตามความสามารถของชีวิตนั้นเท่านั้น”
[อัล-บะกอเราะฮ์ 2:286]
คุณควรให้ความสนใจ ในทางที่ดีของการบรรลุความสนใจหลักชารีอะฮ์, และหากความชั่วร้ายที่คุณกำลังพยายามกำจัด นั้นมากกว่าความชั่วใดๆก็ตาม ที่อาจจะเกิดจากการพูดของคุณ, คุณก็ควรทำมันต่อไป. คุณต้องแสดงให้พวกเขาเห็นว่า คุณเป็นห่วงพวกเขา และต้องการให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขา, ดังนั้นสิ่งนี้จะทำให้คำแนะนำของคุณ เป็นที่ยอมรับมากขึ้น และพวกเขาก็จะทำในสิ่งที่คุณบอก, โดยปราศจากความรุนแรง หรือลักษณะของการปราบปราม.
เราขอต่ออัลลอฮ์โปรดช่วยคุณ และทำให้คุณยืนหยัด.