มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์.

ผู้ชายคนหนึ่งสามารถใกล้ชิดกับภรรยาของเขา เมื่อนางมีประจำเดือน หรืออยู่ในนิฟาส; สิ่งนี้แบ่งออกเป็นสามประเภท:

1 – ใกล้ชิดและมีเพศสัมพันธ์กับนางทางช่องคลอด. สิ่งนี้ฮารอมตามมติเอกฉันท์ของชาวมุสลิม และข้อความจากอัลกุรอ่าน. อัลลอฮ์กล่าวว่า (ซึ่งแปลความหมายได้ว่า):

“พวกเขาจะถามเจ้าเกี่ยวกับประจำเดือน. จงกล่าวว่า : สิ่งนั้นคืออะซา (สิ่งที่เป็นอันตรายสำหรับสามี ในการมีเพศสัมพันธ์กับภรรยาของเขา ในขณะที่นางมีประจำเดือน), ดังนั้น, จงออกห่างจากผู้หญิงในช่วงมีประจำเดือน และจงอย่าเข้าหาพวกนาง จนกว่าพวกนางจะสะอาด (จากประจำเดือน และได้อาบน้ำวาญิบแล้ว)”
[อัลบะกอเราะฮ์ 2:222]

2 – ใกล้ชิดโดยการจูบ, โอบกอด, สัมผัส ฯลฯ. ในส่วนที่อยู่เหนือสะดือ และใต้หัวเข่า. สิ่งนี้เป็นที่อนุญาตตามมติเอกฉันท์ของนักวิชาการ.

ดูใน ชัรฮ์ มุสลิม โดย อันนะวะวี, และ อัลมุฆนี, 1/414

3 – ใกล้ชิดในบริเวณระหว่างสะดือ และหัวเข่า, โดยเว้นในส่วนอวัยวะเพศด้านหน้าและด้านหลังไว้. บรรดานักวิชาการเห็นต่างว่าสิ่งนี้เป็นที่อนุญาตหรือไม่. อีหม่าม อบูฮานีฟะฮ์, อีหม่ามมาลิก และอัชชาฟีอี มีทัศนะว่าสิ่งนี้นั้นฮารอม, และอีหม่ามอะฮ์มัด มีทัศนะว่า สิ่งนี้เป็นที่อนุญาต; ทัศนะหลังเป็นทัศนะหนึ่งของมัซฮับฮานาฟี, มาลีกี และชาฟีอี บางส่วน. อันนะวาวีกล่าวว่า : หลักฐานสำหรับทัศนะนี้นั้นแข็งแรงกว่า และเป็นทัศนะที่ชอบมากกว่า.

ผู้ที่กล่าวว่ามันเป็นที่อนุญาต ได้ยกหลักฐานจากกุรอ่าน และซุนนะฮ์.

ในส่วนของหลักฐานจากกุรอ่าน, พวกเขาได้ยกโองการที่ถูกกล่าวถึงข้างต้น (ซึ่งแปลความหมายได้ว่า):

“…ดังนั้น, จงออกห่างจากผู้หญิงในช่วงประจำเดือน และจงอย่าเข้าหาพวกนาง จนกว่าพวกนางจะสะอาด (จากประจำเดือน และได้อาบน้ำวาญิบแล้ว)”
[อัลบะกอเราะฮ์ 2:222]

คำว่า ฟิล มะฮีด (แปลว่า ในช่วงประจำเดือน) หมายถึง ช่วงเวลาที่มีประจำเดือน และบริเวณที่มีประจำเดือน, ซึ่งก็คือ ช่องคลอด. ตราบใดที่ผู้หญิงนั้นมีประจำเดือน, การมีเพศสัมพันธ์กับนางทางช่องคลอดก็ถือว่าฮารอม.

อิบน์ กุดามะฮ์ กล่าวไว้ใน อัลมุฆนี, 1/415:

ความจริงที่ว่า บริเวณที่หลั่งเลือดนั้น ถูกกล่าวถึงโดยเฉพาะเจาะจง บ่งชี้ว่ามันเป็นที่อนุญาตที่จะมีความใกล้ชิด (มีเพศสัมพันธ์) กับบริเวณอื่น (ที่นอกเหนือจากช่องคลอด).

ในส่วนของหลักฐานจากซุนนะฮ์, มุสลิม (302) ได้รายงานจาก อนัส ว่าชาวยิวนั้น, หากผู้หญิงคนใดในหมู่พวกเขามีประจำเดือน, พวกเขาจะไม่กินร่วมกับพวกนาง หรือจะไม่พบกับพวกนางในบ้านของพวกเขา. บรรดาสหายของท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้ถามท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) เกี่ยวกับสิ่งนั้น, แล้วอัลลอฮ์ก็ได้ประทานโองการ (ซึ่งแปลความหมายได้ว่า):

“พวกเขาจะถามเจ้าเกี่ยวกับประจำเดือน. จงกล่าวว่า : สิ่งนั้นคืออะซา (สิ่งอันตรายสำหรับสามี ในการมีเพศสัมพันธ์กับภรรยาของพวกเขา ในขณะที่นางมีประจำเดือน), ดังนั้น, จงออกห่างจากผู้หญิงในช่วงประจำเดือน และอย่าเข้าหาพวกนาง จนกว่าพวกนางจะสะอาด (จากประเดือน และได้อาบน้ำวาญิบแล้ว). และเมื่อพวกนางได้ชำระตัวของพวกนางแล้ว, ก็จงเข้าหาพวกนาง ตามที่อัลลอฮ์ได้บัญญัติสำหรับเจ้า (เข้าหาพวกนางในลักษณะใดก็ตาม ตราบใดที่ยังอยู่ในช่องคลอดของพวกนาง). แท้จริง, อัลลอฮ์นั้นรักบรรดาผู้ที่หันสู่พระองค์ ในการกลับใจ และรักบรรดาผู้ที่ชำระตัวเองให้บริสุทธิ์”

[อัลบะกอเราะฮ์ 2:222]

ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : “ดังนั้นจงทำทุกอย่าง ยกเว้นการมีเพศสัมพันธ์.” ข่าวนั้นได้มาถึงพวกยิว และพวกเขาได้กล่าวว่า, “ชายคนนี้ต้องการอะไร? เขาไม่เหลือสิ่งใดไว้ในการงานของพวกเราเลย แต่เขานั้นแตกต่างจากมัน!”

สิ่งที่หมายถึงประโยคที่ว่า “พวกเขาจะไม่พบกับพวกนางในบ้านของพวกเขา” คือพวกเขาจะไม่อยู่ร่วมกันกับพวกนาง หรือจะไม่อยู่ในห้องเดียวกันกับพวกนาง. นี่คือทัศนะของอันนะวะวี.

อบูดาวูด (272) ได้รายงานจาก อิกรีมะฮ์ จากหนึ่งในบรรดาภรรยาของท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ว่าเมื่อท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ต้องการใกล้ชิดกับภรรยาคนหนึ่งของท่าน เมื่อนางมีประจำเดือน, ท่านจะวางผ้าผืนหนึ่งไว้บนส่วนลับของนาง. อัลฮาฟิซ กล่าวว่า : อิสนาดของมันนั้น กอวีย์ (แข็งแรง); มันถูกให้สถานะซอฮิฮ์ โดย อัลอัลบานี ในซอฮิฮ์ อบี ดาวูด, 242.

มันถูกกล่าวใน ฟาตาวา อัลลัจนะฮ์ อัดดาอีมะฮ์, 5/395:

มันฮารอมสำหรับสามี ในการมีเพศสัมพันธ์กับภรรยาของเขา ทางช่องคลอดของนาง เมื่อนางนั้นมีประจำเดือน, แต่เขาอาจใกล้ชิดกับนางในบริเวณอื่นได้.

มันเป็นการดีกว่าสำหรับผู้ชาย, หากเขาต้องการใกล้ชิดกับภรรยาของเขา เมื่อนางมีประจำเดือน, ในการบอกนางให้สวมใส่บางอย่าง ที่จะปิดระหว่างสะดือและหัวเข่าของนาง, จากนั้นเขาอาจจะเข้าใกล้ชิดนาง ในบริเวณอื่น นอกเหนือจากบริเวณนั้น.

อัลบุคอรี (302) และมุสลิม (2293) ได้รายงานว่า ท่านหญิงอาอีชะฮ์ กล่าวว่า : “หากหนึ่งในพวกเรานั้นมีประจำเดือน และท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) นั้นต้องการใกล้ชิดกับนาง, ท่านจะบอกนางให้สวมใส่อิซาร (สิ่งที่พันที่เอว) ในช่วงจุดสูงสุดของประจำเดือนของนาง, จากนั้นท่านก็จะใกล้ชิดกับนาง.”

มุสลิม (294) รายงานว่า มัยมูนะฮ์ กล่าวว่า : ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) นั้นจะใกล้ชิดกับภรรยาของท่าน ในบริเวณเหนืออิซาร (สิ่งที่พันเอว) ขึ้นไป เมื่อพวกนางมีประจำเดือน.

“ในช่วงจุดสูงสุดของประจำเดือนของนาง” หมายถึงตอนเริ่มต้น เมื่อมีการไหล (ของประจำเดือน) มากที่สุด. นี่คือทัศนะของ อัลค็อตตอบี.

อิบนุลก็อยยิม ได้กล่าวไว้ใน ตัซฮีบ อัสสุนัน, อธิบายเกี่ยวกับฮาดิษหมายเลข. 2167 จาก เอาน์ อัลมะบูด:

ฮาดิษที่ว่า “จงทำทุกอย่าง ยกเว้นการมีเพศสัมพันธ์” บ่งชี้ชัดเจนว่า สิ่งที่ถูกห้ามนั้นคือ เฉพาะการมีเพศสัมพันธ์ ในบริเวณที่มีประจำเดือน, ซึ่งก็คือการมีเพศสัมพันธ์ทางช่องคลอด, แต่บริเวณอื่นๆนั้น เป็นที่อนุญาต. ฮาดิษที่พูดถึงอิซาร (สิ่งที่พันเอว) ไม่ได้ขัดแย้งกับสิ่งนั้น, เพราะสิ่งนั้นเป็นการระมัดระวังไว้ก่อน และเป็นการดีกว่า.

มันอาจถูกทำให้แตกต่างกัน ระหว่างช่วงเริ่มต้นของประจำเดือน และช่วงท้ายของประจำเดือน, ดังนั้น มันเป็นมุสตะฮับ ในการปิดบริเวณสะดือ และหัวเข่า ในช่วงที่เลือดนั้นออกมากที่สุด, ซึ่งก็คือช่วงเริ่มต้นของประจำเดือน.

อัลฮาฟิซกล่าวว่า:

สิ่งนี้ถูกสนับสนุนโดย ฮาดิษที่รายงานโดย อิบน์ มาญะฮ์ ด้วยกับอิสนาดที่ฮาซัน จาก อุมม์ ซาลามะฮ์, ว่าท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) จะหลีกเลี่ยงการเข้าใกล้ชิดนางเป็นเวลา 3 (วัน), จากนั้นท่านก็จะเข้าใกล้ชิดนางหลังจากนั้น.

หมายเหตุ:

ฮูก่มที่กล่าวถึงข้างต้น ใช้ทั้งในกรณีผู้หญิงที่มีประจำเดือน และผู้หญิงที่อยู่ในนิฟาส (มีเลือดหลังการคลอดบุตร).

อิบน์กุดามะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) ได้กล่าว, หลังจากที่กล่าวถึงฮูก่มของผู้ชาย ที่เข้าใกล้ภรรยาของเขา เมื่อนางมีประจำเดือน ว่า:

ในประเด็นนี้นั้น ผู้หญิงที่อยู่ในนิฟาส ก็เหมือนกันกับผู้หญิงที่มีประจำเดือน.

อัลมุฆนี, 1/419.

และอัลลอฮ์รู้ดีที่สุด.