มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮฺ.

เขาควรยืนในแถวเดียวกับอีหม่าม, ไม่ใช่ข้างหน้าเขา หรือข้างหลังเขา, แต่ต้องอยู่ในแถวเดียวกับอีหม่าม, ทางฝั่งขวาของเขา. สิ่งนี้คือสิ่งที่อับดุลลอฮฺ อิบนฺ อับบาส ได้ยืน เมื่อท่านได้ละหมาดพร้อมกับท่านศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน). ในซอฮิฮฺ, อัล-บูคอรี ได้ตั้งชื่อบทว่า บาบ ยากูมู อันยามีนีฮี อัล-อีมาม บี ฮีซัยฮี ซาวา: อีซา กานา อิซนัยนฺ (ชื่อบท : เขาควรยืนตรงทางฝั่งขวาของอีหม่าม ในแถวเดียวกับเขา หากเขาละหมาดร่วมกันเพียงสองคน). ในบทนี้ ท่านได้ยกฮาดิษของ อับดุลลอฮฺ อิบนฺ มัสอูด (ขออัลลอฮฺทรงพอใจท่าน) ซึ่งกล่าวว่า : ฉันได้พักค้างคืนในบ้านของน้าทางฝั่งแม่ของฉัน มัยมูนะฮฺ, และท่านศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ได้ละหมาดอีชาอฺ, จากนั้นท่านก็ได้มา และละหมาดสี่ร็อกอะฮฺ, จากนั้นท่านก็หลับ, จากนั้นท่านก็ตื่นขึ้น และฉันก็ได้มาและยืนทางฝั่งซ้ายของท่าน, แต่ท่านได้ทำให้ฉันอยู่ทางฝั่งขวาของท่าน และละหมาดห้าร็อกอะฮฺ, จากนั้นก็สองร็อกอะฮฺ, จากนั้นท่านก็ไปนอน และฉันก็ได้ยินเสียงกรนของท่าน.จากนั้นท่านก็ออกไปเพื่อละหมาด.

อิบนฺ อับบาส (ขออัลลอฮฺทรงพอใจท่าน) ก็ได้กล่าวว่า : ฉันได้มายังท่านศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ในช่วงท้ายของกลางคืน และได้ละหมาดข้างหลังท่าน. ท่านได้ดึงฉัน จนกระทั่งฉันอยู่ในแถวเดียวกันกับท่าน, และเมื่อท่านศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) หันกลับไปละหมาด, ฉันก็ได้กลับไปยังตำแหน่งเดิมของฉัน นั่นคือข้างหลังของท่าน. ท่านศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ได้ละหมาด, และเมื่อท่านละหมาดเสร็จสิ้น ท่านก็กล่าวกับฉัน, เกิดอะไรขึ้นหรือ? ฉันได้ทำให้ท่านอยู่ในตำแหน่งเดียวกับฉัน และท่านก็ย้ายกลับไป. ฉันกล่าวว่า, โอ้ ศาสนทูตของอัลลอฮฺ , มันถูกต้องหรือสำหรับใครก็ตาม ที่จะทำการละหมาดข้างๆท่าน ในเมื่อท่านคือศาสนทูตของอัลลอฮฺ ผู้ที่อัลอฮฺทรงมอบความจำเริญให้? ท่านชอบในสิ่งที่ฉันพูด และได้ขอต่ออัลลอฮฺ ให้ทรงเพิ่มพูนแก่ฉัน ในความรู้ และความเข้าใจ. ฮาดิษถูกรายงานโดย อีหม่าม อะฮฺมัด, 1/330 และให้สถานะซอฮิฮฺโดย อัล-อัลบานี. อิสนาดของมัน อยู่ใน อัล-ซิลซีลัต อัล-ซอฮิฮฺ, 6060.

จากนั้น อัล-อัลบานี ได้กล่าวว่า : จากฮาดิษนี้ เราอาจเข้าใจว่า ซุนนะฮฺคือ เมื่อคนๆหนึ่งละหมาดคนเดียวตามหลังอีหม่าม, เขาควรยืนข้างๆอีหม่าม ทางฝั่งขวา, ไม่ใช่ข้างหน้าของเขา หรือข้างหลังเขา. นี่คือทัศนะของมัซฮับฮัมบาลี, ตามที่ระบุไว้ใน มานาร อัล-ซาบีล, 1/128.

อับดุลร็อซซาก ได้รายงานว่า อิบนฺ ญูร็อยซฺ กล่าวว่า : ฉันพูดกับอาตาว่า : ถ้าคนๆหนึ่งละหมาดร่วมกันกับคนอีกคนหนึ่ง, เขาควรจะยืนตรงตำแหน่งไหนของอีหม่าม? เขากล่าวว่า, ทางฝั่งขวาของอีหม่าม. ฉันกล่าวว่า, เขาควรจะอยู่ตรงแถวเดียวกับอีหม่าม จนกระทั่งไม่มีใครในพวกเขาทั้งสองอยู่ข้างหน้ากันใช่หรือไม่? เขากล่าวว่า , ใช่. ฉันกล่าวว่า, ท่านหมายถึงว่า พวกเขาควรยืนชิดกัน จนไม่มีช่องว่างระหว่างพวกเขาใช่หรือไม่? เขากล่าวว่า, ใช่.

ใน อัล-มูวัตตา มันถูกรายงานว่า อับดุลลอฮฺ อิบนฺ อุตบะฮฺ อิบนฺ มัสอูด กล่าวว่า :ฉันได้เข้ามาหาอุมัร อิบนฺ อัล-ค็อตต็อบ ในตอนเที่ยง และพบว่าท่านกำลังกล่าวตัสบิฮฺ (ในละหมาด). ฉันเข้าไปยืนข้างหลังท่าน และท่านได้ทำให้ฉันเข้าใกล้ จนกระทั่งฉันยืนในแถวเดียวกับท่านทางฝั่งขวา.

อัล-ฮาฟิส กล่าวไว้ใน อัล-ฟัตฮฺ (2/191): บางคนในหมู่พวกเขา รายงานว่า มีมติเอกฉันท์ว่า คนๆหนึ่งที่ละหมาดคนเดียว พร้อมกับอีหม่าม ควรยืนทางฝั่งขวาของอีหม่าม.

และอัลลอฮฺรู้ดีที่สุด.