มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์.ประการแรก:

เกี่ยวกับผู้เดินทางที่เดินทางเป็นประจำ, เช่น ลูกเรือบนเรือ, คนขับรถไฟ, คนขับแท็กซี่ และนักบิน, พวกเขาอาจใช้สิทธิ์ของผู้เดินทาง ในขณะที่พวกเขากำลังเดินทาง, แต่เมื่อพวกเขาไปถึงยังที่ที่พวกเขาอาศัยอยู่, พวกเขาต้องทำการละหมาดเต็ม, เพราะสภาพของผู้เดินทางนั้น ได้ถูกยุติสำหรับพวกเขาแล้ว. และพวกเขาจะต้อง – ตามทัศนะส่วนใหญ่ – คือละหมาดเต็ม เมื่อเขาได้หยุดในบางเมือง และตั้งใจที่จะอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสี่วันหรือมากกว่า.

ชัยคุลอิสลาม อิบน์ ตัยมียะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) กล่าวว่า :

เขาควรละศีลอด (และย่อละหมาด) – สิ่งนี้หมายถึงคนๆหนึ่งที่เดินทางเป็นประจำ, หากเขามีบ้านที่จะต้องกลับ, อย่างเช่น พ่อค้าที่นำอาหาร และสินค้าอื่นๆ, และอย่างเช่นคนดูแลล่อ ที่ใช้ในการขนส่งสินค้า (เพื่อค้าขาย), และอื่นๆ, และเช่นเดียวกับพนักงานจัดส่ง ที่เดินทางเพื่อประโยชน์ของชาวมุสลิม, และกรณีอื่นๆที่เหมือนกับพวกเขา. เช่นเดียวกับลูกเรือ ที่มีสถานที่บนแผ่นดิน ที่เขาอาศัยอยู่. สำหรับผู้ที่มีภรรยาของเขาอยู่ด้วยบนเรือ และมีทุกสิ่งที่เขาต้องการ และเดินทางตลอดเวลา, เขาไม่ควรย่อละหมาด หรือละศีลอด.

จบการอ้างจาก มัจมุอ์ อัลฟาตาวา (25/213)

เชค อับดุลอาซีซ อิบน์ บาซ (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) ถูกถามว่า : จะว่าอย่างไรกับผู้ที่เดินทางตลอดเวลา, อย่างเช่น หากเขาเป็นคนขับรถ ที่เดินทางระหว่างเมือง. มันเป็นการดีกว่าสำหรับเขาหรือไม่ในการย่อละหมาด หรือเขาต้องละหมาดเต็ม? และ, ในลักษณะเดียวกัน, เขาจะใช้สิทธิอื่นๆที่ได้รับอนุญาตสำหรับผู้เดินทางได้หรือไม่?

ท่าน (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) ตอบว่า :

เกี่ยวกับผู้เดินที่เดินทางเป็นประจำ, อย่างเช่น คนขับแท็กซี่ หรือคนขี่อูฐ, หากเขาเดินทางด้วยอูฐ, เหมือนในอดีต, เขาอาจย่อละหมาด สำหรับช่วงเวลาของการเดินทาง, และอาจรวมละหมาดเข้าด้วยกัน สำหรับช่วงเวลาของการเดินทาง. แต่เมื่อเขามาถึงเมืองของเขา เขาไม่ควรย่อละหมาด หรือรวมละหมาดเข้าด้วยกัน, และเมื่อเขามาถึงเมือง ที่เขาตั้งใจจะอยู่มากกว่า 4 วัน, เขาไม่ควรย่อละหมาด หรือรวมละหมาดเข้าด้วยกัน. แต่ตราบใดที่เขากำลังเดินทางอยู่, หรืออยู่ภายใต้ฮูก่มของผู้เดินทาง, หรือลักษณะงานของเขานั้น เกี่ยวข้องกับการเดินทาง, หรือเขานั้นเดินทางเป็นประจำ, เขาก็อาจใช้สิทธิ์ของการเดินทาง, บนฐานจากข้อความในกุรอ่าน และซุนนะฮ์, ตามที่ทั้งสองได้ำจำแนกเขาเป็นผู้เดินทาง. หากคนๆหนึ่งเดินทางเป็นประจำ, เพราะเขาเป็นคนขี่อูฐ หรือคนขับรถแท็กซี่, เขาอาจย่อละหมาด ในขณะที่เขากำลังเดินทางได้, และเช่นเดียวกัน สำหรับช่วงเวลาที่เขาอยู่ในเมืองที่เขาผ่าน, หากการอยู่ของเขานั้นคือ 4 วัน หรือน้อยกว่า (ก็ย่อละหมาดได้เช่นกัน-ผู้แปลเป็นไทย).

จบการอ้างจาก ฟาตาวา นูร อาลา อัด-ดัรบ์.

http://www.alifta.net/Fatawa/FatawaChapters.aspx?View=Page&PageID=3375&PageNo=1&BookID=5

เชค อิบน์ อูซัยมีน (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) กล่าวว่า :

การย่อละหมาดนั้น เกี่ยวโยงกับการเดินทาง; ตราบใดที่คนๆหนึ่งกำลังเดินทาง, มันถูกกำหนดสำหรับเขาในการย่อละหมาด, ไม่ว่าเขาจะเดินทางนานๆครั้ง หรือตลอดเวลา, หากเขามีภูมิลำเนาเดิม ที่เขาจะกลับ และรู้ว่ามันเป็นภูมิลำเนาเดิมของเขา. บนฐานนั้น, มันเป็นที่อนุญาต สำหรับคนขับรถบรรทุก ในการใช้สิทธิ์ของการเดินทาง เกี่ยวกับการย่อละหมาด, การเช็ดบนคุฟฟัยน์ (เช็ดบนรองเท้า,ถุงเท้า-ผู้แปลเป็นไทย) เป็นเวลา 3 วัน 3 คืน, การละศีลอดในเดือนรอมาดอน, และสิทธิ์อื่นๆของการเดินทาง.

จบการอ้างจาก มัจมุอ์ ฟาตาวา อิบน์ อูซัยมีน (15/264)

บนฐานนั้น, คุณอาจใช้สิทธิ์ของผู้เดินทาง ใน 2 กรณี :

เมื่อคุณกำลังเดินทางไปยังทั้ง 2 ประเทศ ที่คุณอ้างถึงในคำถาม

และเมื่อคุณอยู่ในสถานที่นั้น น้อยกว่า 4 วัน, ตามทัศนะส่วนใหญ่.

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม, โปรดดูในคำตอบของคำถามหมายเลข. 105844 และ 98574

ประการที่สอง :

เกี่ยวกับการย่อละหมาดในท่าเรือ, นั้นขึ้นอยู่กับ :

1.

หากผู้ที่ทำงานสำหรับบริษัทนั้น เป็นผู้ที่อาศัยอยู่ในเมืองอื่น, อื่นจากเมืองที่ท่าเรือตั้งอยู่, เขาก็อยู่ภายใต้ฮูก่มของผู้เดินทาง, และมันก็ไม่ต่างอะไรเลย ในกรณีของเขา ไม่ว่าท่าเรือนั้นจะอยู่ในประเทศของเขา หรือในประเทศอื่นก็ตาม; สิ่งที่สำคัญคือสถานที่ที่เขาอาศัยอยู่.

2.

หากเขาเป็นผู้ที่อาศัยในเมืองเดียวกัน, และท่าเรือนั้นอยู่ในขอบเขต ของพื้นที่ที่ถูกสร้างขึ้นของเมือง, ดังนั้นเมื่อเขามาถึงท่าเรือ, เขาก็ไม่อยู่ภายใต้ฮูก่มของผู้เดินทางอีกต่อไป, ดังนั้นมันไม่เป็นที่อนุญาตสำหรับเขา ในการใช้สิทธิ์ของการเดินทาง. ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถย่อละหมาด หรือรวมละหมาดเข้าด้วยกัน, หรือละศีลอดของเดือนรอมาดอน.

หากเขากำลังเริ่มออกเดินทาง, มันไม่เป็นที่อนุญาตสำหรับเขา ในการใช้สิทธิ์เหล่านั้น ตราบใดที่เขายังอยู่ในท่าเรือ. ค่อนข้างที่เขาจะสามารถเริ่มใช้สิทธิ์ได้ เมื่อเขาออกจากพื้นที่ที่ถูกสร้างขึ้นของเมืองที่เขาอาศัยอยู่.

3.

หากเขาอาศัยอยู่ในเมืองเดียวกันที่ท่าเรือตั้งอยู่, แต่ท่าเรือนั้นอยู่นอกพื้นที่ที่ถูกสร้างขึ้นของเมือง, และไม่ได้ติดอยู่กับพื้นที่ที่อยู่อาศัย, ในกรณีของเขา ฮูก่มของการเดินทางไม่ถูกยุติ เพียงเพราะเขาได้มาถึงท่าเรือ; ค่อนข้างที่เขาอาจใช้สิทธิ์ของผู้เดินทางได้ต่อไป จนกว่าเขาจะมาถึงชายขอบของพื้นที่ที่ถูกสร้างขึ้นของเมือง.

แต่หากเขากำลังเริ่มออกเดินทาง, เขาอาจเริ่มใช้สิทธิ์ของผู้เดินทาง เมื่อเขาได้ผ่านพ้น บริเวณที่ถูกสร้างขึ้นของเมืองของเขา, แม้ว่าเขาจะอยู่ในท่าเรือ หรือบางแห่งก่อนหน้านั้นก็ตาม.

เชค อิบน์ อูซัยมีน (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) ถูกถาม : หากคนๆหนึ่งอยู่ในอัล-กอซีม และออกไปที่สนามบิน, เขาสามารถย่อละหมาดในสนามบินได้หรือไม่?

ท่านตอบว่า :

ใช่ เขาสามารถละหมาดย่อได้, เพราะเขาได้ผ่านพ้นพื้นที่ที่ถูกสร้างขึ้นของเมืองของเขาแล้ว. เมืองทั้งหมดที่อยู่รอบๆสนามบินนั้นแยกจากมัน. แต่ถ้าเขาเป็นคนๆหนึ่งที่อาศัยอยู่ในบริเวณที่ใกล้สนามบิน, เขาก็ไม่สามารถละหมาดย่อในสนามบินได้, เพราะเขายังไม่ได้ออกจากพื้นที่ที่ถูกสร้างขึ้นของเมืองของเขา.

จบการอ้างจาก อัช-ชัรฮ์ อัล-มุมตี (4/364)

และอัลลอฮ์รู้ดีที่สุด.