แปลจากคำถามหมายเลข 149230

เผยแพร่เมื่อ : 02-12-2014

แปลโดย อับดุลฮากิม หามะ

คำถาม

ฉันมีคำถามเกี่ยวกับฮาดิษในหนังสือ ริยาดุซซอลีฮีน. มันถูกรายงานว่า อัช- ชะรีด อิบน์ อัซซูวัยด์ กล่าวว่า : ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้ผ่านฉันไป เมื่อฉันกำลังนั่งเช่นนี้ : ฉันได้วางมือซ้ายไว้ข้างหลังฉัน และฉันก็ได้เอนบนส้นมือซ้ายของฉัน. ท่านได้กล่าวว่า : “ท่านกำลังนั่งในลักษณะของผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้วกระนั้นหรือ?” บันทึกโดย อบู ดาวูด. ฮาดิษนี้ซอฮิฮ์หรือไม่? แล้วมันจะฮารอมด้วยหรือไม่ ในการนั่งเอนบนมือซ้าย หรือมันแค่มักโระฮ์? ฉันหวังว่าท่านจะแนะนำฉัน, โดยยกทัศนะของนักวิชาการ.

คำตอบ

มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์.

ประการแรก: 

ฮาดิษนี้ซอฮิฮ์. มันถูกรายงานโดย อะฮ์มัด (18960), อบูดาวูด (4848), และ อิบน์ฮิบบาน ในซอฮิฮ์ของท่าน (5674). 

มันถูกให้สถานะซอฮิฮ์โดยอัลฮากิม, และอัซซะฮาบีก็เห็นด้วยกับท่าน.มันยังถูกให้สถานะซอฮิฮ์ โดย อันนะวาวี ในริยาดุซซอลีฮีน (1/437); โดย อิบน์ มุฟลิฮ์ ใน อัลอะดาบ อัชชัรอิย์ยะฮ์ (3/288); และโดย อัล-อัลบานี ในซอฮิฮ์ อบีดาวูด อีกด้วย. 

อัตตีบี (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) กล่าวว่า : สิ่งที่หมายถึงบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้วนั้นคือพวกยิว. จากคำอธิบายของพวกเขาในเงื่อนไขเหล่านี้ เราเรียนรู้สองประการ : ประการแรก, การนั่งในลักษณะนี้เป็นสิ่งที่อัลลอฮ์, พระองค์ได้รับการยกย่องเกลียด และประการที่สอง, มุสลิมเป็นบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ได้ให้ความจำเริญ, ดังนั้นเขาควรหลีกเลี่ยงในการทำให้คล้ายกันกับผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้ว และผู้ที่พระองค์ทรงสาปแช่ง. จบการอ้าง. 

อัล-กอรี (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) ได้แสดงความเห็นโดยการกล่าวว่า: 

แนวคิดที่ว่า ความหมายของสิ่งนี้ “บรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้ว” นั้นคือพวกยิว เป็นเรื่องที่ต้องอภิปรายเพิ่มเติม; ความถูกต้องของการตีความนี้ ขึ้นอยู่กับว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่เฉพาะสำหรับพวกเขาหรือไม่. สิ่งที่น่าจะเป็นไปได้มากกว่าก็คือ “บรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้ว” นั้นคือคนทั่วไปมากกว่า และรวมถึงคนที่หยิ่งผยอง, อวดดี ผู้ปฏิเสธศรัทธา และคนชั่ว, ผู้ที่แสดงอาการของการชื่นชมตัวเอง และความภาคภูมิใจ ในท่าท่างที่พวกเขานั่ง, เดิน และอื่นๆ.

จบการอ้างจาก มิรกอต อัลมะฟาติฮ์ (13/500). 

ชัยคุลอิสลาม อิบน์ตัยมียะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) กล่าวว่า: 

มันถูกรายงานจาก อิบน์ อุมัร (ขออัลลอฮ์ทรงพอใจท่าน) ว่าท่านได้เห็นชายคนหนึ่งเอนบนมือซ้าย เมื่อเขานั่งในระหว่างละหมาด. ท่านได้กล่าวกับเขาว่า : อย่านั่งเช่นนั้น, เพราะนี่คือการนั่งของผู้ที่ถูกลงโทษ. ตามรายงานอื่นกล่าวว่า: นั่นคือรูปแบบการละหมาดของผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้ว. ตามรายงานอื่น, ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์) ได้ห้ามนั่งในขณะละหมาดโดยการเอนบนมือของเขา. ทั้งหมดนั้นถูกรายงานโดย อบูดาวูด. 

ฮาดิษนี้ระบุว่า มันไม่เป็นที่อนุญาตในการนั่งในลักษณะนี้, ด้วยกับเหตุผลที่ว่า มันคือรูปแบบของบรรดาผู้ที่ถูกลงโทษนั่ง. นี่คือรูปแบบที่มีประสิทธิภาพมากกว่า คือการกล่าวว่า เราควรหลีกเลี่ยงการกระทำของพวกเขา.

จบการอ้างจาก อิกติดออ์ อัซซิรอต อัลมุสตะกีม (หน้า. 65) 

ชัยค์ อิบน์ บาซ (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) ถูกถามว่า: 

นักวิชาการบางท่านกล่าวว่า มันไม่เป็นที่อนุญาตสำหรับคนๆหนึ่งในการพักบนส้นมือซ้ายของเขา. ชัยคุลอิสลามกล่าวว่า ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้ผ่านชายคนหนึ่งที่กำลังเอนบนมือซ้ายของเขา ในขณะกำลังละหมาด, และท่าน (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน)กล่าวกับเขาว่า : “นี่คือลักษณะการนั่งของบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้ว.” สิ่งนี้บังคับใช้เฉพาะกับการกระทำนี้ – การเอนบนมือซ้าย – ในขณะกำลังละหมาด, หรือว่ามันใช้กับทุกสถานการณ์? 

ท่านตอบว่า: 

ใช่, มีฮาดิษที่ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้ประณามสิ่งนั้น. สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นในกรณีนี้คือว่า มันเป็นการใช้ในกรณีทั่วไป และรวมถึงการละหมาด และสถานการณ์อื่นๆ, หากคนๆหนึ่งเอนบนมือซ้าย และเอนบนส้นมือ, เช่นนี้. ความหมายที่ชัดเจนของฮาดิษคือ สิ่งนี้ไม่เป็นที่อนุญาต.

จบการอ้าง. มัจมุอ์ ฟาตาวา อิบน์ บาซ (25/161) 

หากคนๆหนึ่งต้องการจะเอนไปข้างหลัง, เขาก็ควรเอนบนส้นมือขวาของเขา, ไม่ใช่มือซ้ายของเขา, หรือไม่เขาก็ควรเอนบนทั้งสองมือของเขาพร้อมกัน. 

ชัยค์ อิบน์อุซัยมีน (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) กล่าวว่า: 

การนั่งลักษณะนี้ถูกอธิบายโดยท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ว่าเป็นลักษณะการนั่งของบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้ว. ส่วนการวางมือทั้งสองไว้ข้างหลัง และเอนบนมันทั้งสองนั้น, ไม่มีความผิดสำหรับการกระทำดังกล่าว, หรือหากว่าเขาได้เอนบนมือขวาของเขา, ก็ไม่มีความผิดสำหรับมัน. สิ่งที่ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้อธิบายว่าเป็นลักษณะของบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้วนั้น คือการวางมือซ้ายไว้ด้านหลัง และวางส้นมือลงบนพื้น และเอนบนมัน. นี่คือสิ่งที่ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้อธิบายว่าเป็นลักษณะการนั่งของบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้ว.

จบการอ้าง. ชัรฮ์ ริยาดุซซอลีฮีน (หน้า. 930)                        

ท่านยังได้กล่าวอีกว่า:

ความหมายของฮาดิษนั้นชัดเจน; มันหมายความว่า คนๆหนึ่งไม่ควรเอนบนมือซ้ายของเขา โดยการวางมันข้างหลังเขา, โดยวางฝ่ามือลงบนพื้น. 

ชัยค์ถูกถามว่า: หากคนๆหนึ่งเจตนานั่งในลักษณะนี้เพื่อพัก, และไม่ได้เจตนาเลียนแบบยิวล่ะ, เขาจะบาปหรือไม่จากการทำสิ่งนั้น? 

ท่านตอบว่า: หากนั่นคือเจตนาของเขา, ก็ให้เขาวางบนมือขวา, ข้อห้ามก็จะไม่มีผลบังคับใช้.

จบการอ้าง. ฟาตาวา นูร อะลัด ดัรบ์ (111/19) 

ประการที่สอง:                

นักวิชาการบางท่าน ได้อธิบายลักษณะการนั่งนี้ว่ามักโระฮ์. อบูดาวูด รวมถึงฮาดิษนี้ ในสุนันของท่าน (12/480) ในบทที่มีชื่อว่า : บทว่าด้วยลักษณะการนั่งที่น่ารังเกียจ. 

อิบน์ มุฟลิฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) กล่าวว่า : 

มันเป็นที่มักโระฮ์สำหรับใครก็ตามที่เอนบนมือซ้ายของเขา, โดยวางมันไว้ข้างหลังของเขา.

จบการอ้าง. อัลอะดาบ อัชชัรอิย์ยะฮ์ (3/288) 

บางสิ่งที่คล้ายกันยังถูกระบุโดย อัซซะฟารีนี อีกด้วย ใน ฆีซาอ์ อัลอัลบาบ (6/76)

ชัยค์ อับดุลมุฮ์ซิน อัลอับบาด กล่าวว่า: 

อาจเป็นไปได้ว่า ความหมายของมักโระฮ์ในที่นี้นั้น หมายถึงฮารอม, หรือมันอาจหมายถึงว่าเป็นที่น่ารังเกียจ. แต่ความจริงที่ว่า ในฮาดิษนี้ การนั่งในลักษณะนี้ถูกอธิบายว่า เป็นลักษณะการนั่งของบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้ว บ่งชี้ว่ามันเป็นสิ่งที่ฮารอม. จบการอ้าง.

ชัรฮ์ สุนัน อบี ดาวูด (28/49) 

โดยสรุปคือ:

มันไม่เป็นที่อนุญาตในการนั่งในลักษณะนี้ ไม่ว่าจะในละหมาดหรือนอกละหมาด, ไม่ว่าจะมีเจตนาเลียนแบบบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้วอย่างพวกยิวและบรรดาผู้ที่หยิ่งผยองอื่นๆหรือไม่ก็ตาม. ความจริงที่ว่า การนั่งในลักษณะนี้ ถูกอธิบายว่า เป็นลักษณะการนั่งของบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงกริ้ว และของบรรดาผู้ที่ถูกลงโทษ บ่งชี้ว่า ทัศนะที่บอกว่าฮารอม นั้นแข็งแรงกว่าทัศนะที่บอกว่ามักโระฮ์. 

และอัลลอฮ์รู้ดีที่สุด