มันไม่ถือเป็นที่อนุญาต ในการวาดหรือทำรูปสิ่งมีชีวิต, ไม่ว่าจะเป็นรูปคน, รูปสัตว์ หรือรูปนก, และไม่ว่าจะเป็นการแกะสลัก หรือบนกระดาษ, บนผ้า หรือสิ่งใดก็ตาม. นั่นก็เพราะรายงานที่บันทึกโดย อัล-บูคอรีย์ (2105) และมุสลิม (2107) จากท่านหญิงอาอีชะฮ์ มารดาของผู้ศรัทธา (ขออัลลอฮ์ทรงพอใจท่าน), ซึ่งได้กล่าวว่า นางได้ซื้อเบาะที่มีรูปภาพ. เมื่อท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) เห็นมัน, ท่านก็ได้ยืนอยู่ที่ประตู และไม่ยอมเข้ามา. นางกล่าวว่า: ฉันเห็นถึงความไม่พอใจบนใบหน้าของท่าน. ฉันจึงกล่าวว่า : โอ้ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์, ฉันสำนึกผิดต่ออัลลอฮ์และรอซูลของพระองค์, ฉันได้ทำอะไรผิดหรือ? ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : “หมอนใบนี้คืออะไร?” นางกล่าวว่า : ฉันซื้อมันให้ท่านใช้นั่งและหนุนบนมัน. ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) จึงกล่าวว่า : “ผู้ที่ทำรูปภาพเหล่านี้ จะถูกลงโทษ และจะถูกกล่าวกับเขาว่า, ‘จงให้ชีวิตกับสิ่งที่เจ้าสร้างมา.’” จากนั้นท่านก็กล่าวว่า : “บ้านที่มีรูปภาพนั้น มลาอีกะฮ์จะไม่เข้าไป.”

และมันไม่เป็นที่อนุญาต ที่จะเก็บรูปภาพเหล่านี้ หรือทำมันขึ้นมา, เว้นแต่ในกรณีที่ ที่ซึ่งปรากฎรูปภาพนั้น ไม่ได้ถูกใช้ในลักษณะที่ให้ความเคารพ, เช่นในกรณี รูปภาพบนพรม, หมอนอิง, ผ้าอ้อมเด็ก และอะไรทำนองนั้น, เพราะรายงานที่บันทึกโดย อัล-บุคอรีย์ (5954) และมุสลิม (2107) จากท่านหญิงอาอีชะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงพอใจท่าน) ซึ่งกล่าวว่า : ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้เข้ามาหาฉัน และฉันได้ปิดช่องกำแพงของฉัน ด้วยผ้าม่านบางๆ ซึ่งมีรูปภาพอยู่บนนั้น. เมื่อท่านเห็นมัน, ท่านก็ฉีกมันลง และใบหน้าของท่านเริ่มเปลี่ยนสี และท่านก็กล่าวว่า : “โอ้ อาอีชะฮ์, ผู้ที่จะถูกลงโทษอย่างรุนแรงที่สุดจากอัลลอฮ์ ในวันแห่งการฟื้นคืนชีพ คือคนที่เลียนแบบการสร้างของอัลลอฮ์.”

ท่านหญิงอาอีชะฮ์กล่าวว่า : เราได้ตัดมัน และได้เอาไปทำหมอน 1 หรือ 2 ใบ จากมัน.

อัต-ติรมีซี (2806) และ อบู ดาวูด (4158) บันทึกว่า อบูฮูร็อยเราะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงพอใจท่าน) กล่าวว่า : ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : “ญิบรีลได้มาหาฉัน และกล่าวว่า: ฉันได้มาหาท่านเมื่อวาน และไม่มีสิ่งใดขัดขวางฉัน จากการเข้ามาหาท่านในบ้านที่ท่านอยู่ เว้นแต่ที่ประตูบ้านมีรูปปั้นผู้ชาย, และในบ้านมีผ้าม่านซึ่งมีรูปภาพบนมัน, และมีสุนัขในบ้าน. ดังนั้นจงบอกให้ใครสักคน ตัดหัวรูปปั้น ที่อยู่ตรงประตูออก, เพื่อที่มันจะได้กลายเป็นเหมือนต้นไม้, และจงบอกให้ใครสักคน เอาผ้าม่านลง และทำมันให้กลายเป็นเบาะ 2 อัน ซึ่งสามารถทิ้งลงบนพื้น และผู้คนอาจก้าวเดินบนมัน, และจงบอกให้ใครสักคนพาสุนัขออกไป.” ดังนั้นศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) จึงได้ทำตามนั้น. สุนัขนั้น เป็นลูกสุนัข ซึ่งเป็นของ อัล-ฮาซัน หรือ อัล-ฮูซัยน์, และมันอยู่ใต้เตียงของเขา,และท่านก็ได้สั่งให้นำมันออกไป.

ฮาดิษนี้ ถูกให้สถานะซอฮิฮ์ โดย อัล-อัลบานี ใน ซอฮิฮ์ อัล ญามิ‘, หมายเลข. 68

อัน-นาวาวี (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) ได้กล่าวไว้ใน ชัรฮ์ มุสลิม: สหายของเรา และนักวิชาการท่านอื่นๆ กล่าวว่า : การทำรูปภาพสัตว์ เป็นสิ่งที่ถูกห้ามอย่างเด็ดขาด และถือเป็นบาปใหญ่, เพราะคำเตือนที่เข้มงวดเกี่ยวกับมัน ที่กล่าวถึงในฮาดิษ, ไม่ว่ามันจะเป็นสิ่งที่ถูกใช้ในลักษณะที่ไม่ให้ความเคารพ หรืออื่นๆ. การทำมันถือว่าฮารอม ในทุกๆกรณี เพราะมันถือเป็นการแข่งขัน กับการสร้างของอัลลอฮ์, ซุบฮานาฮูวาตาอาลา. (การห้ามนี้ใช้บังคับ) ไม่ว่ารูปภาพนั้นจะอยู่บนเสื้อผ้า, พรม, เหรียญ, เรือ, กำแพง หรือสิ่งอื่น. ส่วนการทำรูปภาพต้นไม้, อานอูฐ และสิ่งอื่นๆที่ไม่รวมถึงรูปภาพของสิ่งมีชีวิต, ก็ไม่ถือว่าฮารอม. นี่คือฮูก่มของการทำรูปภาพด้วยตัวเอง.

ส่วนการได้รับสิ่งของบางอย่าง ซึ่งมีรูปภาพสัตว์, หากแขวนมันไว้ที่ผนัง หรือปรากฎบนเสื้อผ้า หรือสิ่งที่สวมไว้บนหัว, และอะไรทำนองนั้น, ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ถูกใช้ในลักษณะที่ไม่ให้ความเคารพ, สิ่งนี้ถือว่าฮารอม. หากมันอยู่บนพรม ซึ่งมีการก้าวเหยียบบนมัน หรือบนหมอน หรือบนเบาะ และอะไรทำนองนั้น ถือเป็นการใช้ในลักษณะที่ไม่ให้ความเคารพ, มันจึงถือว่าไม่ฮารอม. แต่ในส่วนที่ว่า มันเป็นการขัดขวางมลาอีกะฮ์แห่งความเมตตา ไม่ให้เข้าบ้านหรือไม่นั้น? มีการโต้เถียงกัน ซึ่งเราจะได้กล่าวต่อไป, อินชาอัลลอฮ์. ไม่มีความแตกต่างกัน ระหว่างรูปที่มีเงา และรูปที่ไม่มีเงา (รูปสามมิติหรือรูปปั้น และรูปสองมิติหรือรูปวาด-หลังคำว่าหรือ ขยายความโดยผู้แปลเป็นไทย). นี่คือข้อสรุปตามทัศนะของพวกเราเกี่ยวกับเรื่องนี้, และบางสิ่งที่คล้ายกัน ถูกกล่าวโดยนักวิชาการส่วนใหญ่ ในหมู่ซอฮาบะฮ์, ตาบีอีน และผู้ที่มาหลังจากพวกเขา. มันคือทัศนะของอัซ-เซารี, มาลิก, อบู ฮานีฟะฮ์ และคนอื่นๆ. บางคนในยุคแรกๆ กล่าวว่า เฉพาะรูปสามมิติ (รูปปั้น-ผู้แปลเป็นไทย) เท่านั้น ที่ถือเป็นที่ต้องห้าม, และถือว่าไม่ผิด ในกรณีรูปสองมิติ. แต่ทัศนะนี้ไม่ถูกต้อง เพราะผ้าม่าน ที่ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้คัดค้านนั้น เป็นเพราะรูปที่อยู่บนมัน ซึ่งถูกตำหนิอย่างไม่ต้องสงสัย, และรูปนั้นก็ไม่ใช่สามมิติ (ไม่ใช่รูปปั้น-ผู้แปลเป็นไทย). ยิ่งไปกว่านั้น ส่วนที่เหลือของฮาดิษก็นำไปใช้กับรูปทุกชนิด. จบการอ้าง.

ประเด็นก็คือ มันไม่ถือเป็นความผิด สำหรับรูปภาพที่ถูกใช้ในลักษณะที่ ไม่ให้ความเคารพ, เช่นรูปภาพที่อยู่บนเฟอร์นิเจอร์และพรม.

ส่วนรูปภาพบนเสื้อผ้านั้น, มีทัศนะที่แตกต่างกันเกี่ยวกับมัน. บางอย่างดูเหมือนจะไม่ ได้ถูกใช้ ในลักษณะที่ไม่ให้ความเคารพ, เช่นรูปภาพของดารา และนักฟุตบอล, ซึ่งมันเป็นการสวมใส่เพื่อแสดงถึงความรัก และความเคารพเท่านั้น. และบางอย่างก็ถูกใช้ ในลักษณะที่ไม่ให้ความเคารพ, เช่นรูปภาพบนผ้าอ้อมเด็ก. และบางอย่างก็ก้ำกึ่งระหว่างทั้งสอง, แต่เพื่อความปลอดภัย ก็ควรจะหลีกเลี่ยงมัน.

ในกรณีที่มันปรากฎให้เห็น, และอัลลอฮ์รู้ดีที่สุด, ในลักษณะที่เป็นภาพขนาดเล็ก และมองเห็นได้ยาก, เช่นอยู่ข้างในปกเสื้อ, ดังกล่าวนั้นอยู่ภายใต้ฮูก่มของ รูปภาพที่ถูกใช้ โดยไม่ให้ความเคารพ, ไม่เหมือนรูปภาพที่ปรากฎข้างนอก, แม้ว่ามันจะมีขนาดเล็กก็ตาม.

เช่นเดียวกับภาพที่ไม่สมบูรณ์ ที่ปรากฎในลักษณะที่แน่นอนว่า สัตว์จะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ในสถานะนั้นได้ (เช่นแมวที่ถูกตัดหัวออก-ผู้แปลเป็นไทย); ไม่ถือเป็นความผิดสำหรับพวกเขา ตามนักวิชาการหลายท่าน. หากปัญหาเกี่ยวกับรูปภาพ กลายเป็นที่แพร่หลายในเสื้อผ้าเด็ก, และมีรูปภาพปรากฎในบางส่วน, ในรูปแบบที่ไม่สมบูรณ์, ก็อาจได้รับการยกเว้น.

รูปภาพที่ซ่อนอยู่ในปกเสื้อ ของเสื้อโค้ท อาจถูกลบออก หรือถูกปิดด้วยการเย็บหรือลงสี, และปัญหาดังกล่าว ก็จะได้รับการจัดการ.

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม เกี่ยวกับทัศนะที่แตกต่างกัน เกี่ยวกับเสื้อผ้าที่มีรูปภาพ, โปรดดูใน อัล-เมาซูอะฮ์ อัล-ฟิกฮิยยะฮ์, 12/122

และอัลลอฮ์รู้ดีที่สุด.