มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์.

ประการแรก:

การมีลูกมาก เป็นสิ่งที่ส่งเสริมในอิสลาม และท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้เรียกร้องให้มุสลิมทำเช่นนั้น. อบูดาวูด (2050) บันทึกว่า มะกิล อิบน์ ยาซาร (ขออัลลอฮ์ทรงพอใจท่าน) กล่าวว่า : ผู้ชายคนหนึ่งได้มาหาท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) และกล่าวว่า : “โอ้ศาสนทูตของอัลลอฮ์, ฉันได้พบผู้หญิงคนหนึ่งที่มาจากครอบครัวที่ดี และสวยงาม, แต่นางไม่สามารถมีลูกได้; ฉันควรแต่งงานกับนางหรือไม่?” ท่านบอกเขาว่าไม่ต้อง. จากนั้นเขาได้มาหาท่านเป็นครั้งที่สอง และกล่าวสิ่งที่คล้ายกัน และท่านบอกเขาว่าอย่าแต่งงานกับนาง. จากนั้นเขาก็ได้มาหาท่านเป็นครั้งที่สาม และกล่าวสิ่งที่คล้ายกัน และท่าน (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : “จงแต่งงานกับผู้ที่มีความรัก และมีความสมบูรณ์, เพื่อที่ฉันจะได้ภูมิใจในจำนวนมากของพวกท่าน.”

ให้สถานะ ซอฮิฮ์ โดย อัลอัลบานี ใน อิรวะ อัลฆอลีล, 1784.

ดังนั้นสามีภรรยาควรกระตือรือร้นในการมีลูกมาก และมีความสุขกับสิ่งนั้น และแสดงความขอบคุณสำหรับความจำเริญที่อัลลอฮ์ได้มอบให้กับพวกเขา.

ประการที่สอง:

มันเป็นที่อนุญาตในการชะลอการมีลูก ในช่วงเวลาหนึ่ง หากสิ่งนั้นเป็นประโยชน์, อย่างเช่น หากผู้หญิงคนหนึ่งอ่อนแอ หรือป่วย. แต่มันไม่เป็นที่อนุญาตในการทำเช่นนั้นเพราะกลัวความยากจน หรือกลัวเกี่ยวกับการเลี้ยงดูลูก, เพราะสิ่งนั้นหมายถึงการคิดลบต่ออัลลอฮ์, พระองค์ได้รับการยกย่อง.

มันถูกกล่าวในแถลงการณ์ของสภาฟิกฮ์อิสลาม ซึ่งเป็นของกลุ่มมุสลิมโลก : สภาฟิกฮ์อิสลาม ยืนยันอย่างเป็นเอกฉันท์ว่า มันไม่เป็นที่อนุญาตในการจำกัดจำนวนลูกโดยทั่วๆไป และมันไม่เป็นที่อนุญาตในการขัดขวางการตั้งครรภ์ หากเหตุผลสำหรับการทำเช่นนั้น คือการกลัวความยากจน, เพราะอัลลอฮ์คือผู้ให้ และเป็นเจ้าของพลังอันยิ่งใหญ่, และไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆบนโลก เว้นแต่ปัจจัยยังชีพของมันนั้นมาจากอัลลอฮ์, หรือหากสิ่งนั้นถูกทำด้วยเหตุผลอื่น ที่ไม่สามารถยอมรับได้ตามหลักชารีอะฮ์.

สำหรับการใช้วิธีป้องกัน หรือชะลอการตั้งครรภ์ ในกรณีที่จะเกิดอันตรายขึ้นจริง และเกิดอันตรายแน่นอนอันเป็นผลมาจากมัน, อย่างเช่น หากผู้หญิงตั้งครรภ์ จะคลอดบุตรในลักษณะอื่นจากสิ่งที่เป็นปกติ, และนางจะต้องได้รับการผ่าตัดเพื่อนำเด็กออกมา, ในกรณีนี้ไม่มีในหลักชารีอะฮ์ ที่ขัดขวางนางให้ทำเช่นนั้น. เช่นเดียวกัน หากมันชะลอเพราะเหตุผลอื่นที่ถูกต้องตามหลักชัรอี หรือเหตุผลทางสุขภาพ ที่ได้รับการยืนยันโดยแพทย์มุสลิมที่น่าเชื่อถือ. การคุมกำเนิดกลายเป็นสิ่งจำเป็นในบางกรณี ที่มันถูกพิสูจน์ว่า อันตรายจะส่งผลต่อแม่ หรือมีความกลัวว่านางจะเสียชีวิต, ตามความเห็นของแพทย์มุสลิมที่น่าเชื่อถือ. จบการอ้างจาก ฟาตาวา อิสลามียะฮ์, 3/200.

อัชชัยค์ อิบน์ อุซัยมีน (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) ถูกถามว่า : มันเป็นที่อนุญาตหรือไม่ในการคุมกำเนิด เพื่อให้คนๆหนึ่งมีลูกหนึ่งคนในทุกๆห้าปี, เพราะเขาเห็นการทุจริตในสังคม และอาจจะไม่สามารถเลี้ยงดูลูกๆหลายคนที่อายุใกล้เคียงกัน ในสังคมที่มีการทุจริตอย่างท่วมท้นนี้ได้?

ท่านตอบว่า : ตราบใดที่มีความตั้งใจนี้, มันก็ไม่เป็นที่อนุญาตในการทำสิ่งนี้, เพราะมันสะท้อนถึงการขาดความไว้วางใจในอัลลอฮ์ เกี่ยวกับฮาดิษของท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ซึ่งกล่าวว่า “จงแต่งงานกับผู้ที่มีความรักและความสมบูรณ์…”

แต่หากการคุมกำเนิด นั้นเกี่ยวข้องกับสภาพของผู้หญิง – เพราะนางไม่สามารถรับมือกับการตั้งครรภ์ซ้ำๆได้ – สิ่งนี้ก็อาจได้รับอนุญาต, แต่มันเป็นการดีกว่าที่จะไม่ทำมัน.

จบการอ้าง. โปรดดูคำตอบในคำถามหมายเลข 7205.

ประการที่สาม:

มันเป็นที่อนุญาตในการใช้ถุงยาง และการชักออก, นั่นคือ, การหลั่งนอกช่องคลอด, บนเงื่อนไขที่ว่า คุณได้ขออนุญาตจากภรรยาของคุณในการทำเช่นนั้น, เพราะนางมีสิทธิ์ที่จะมีความสุขและมีลูก.

หลักฐานว่าการชักออกนั้นเป็นที่อนุญาต คือฮาดิษของ ญาบิร อิบน์ อับดุลลอฮ์ ซึ่งกล่าวว่า : พวกเราเคยทำการ อัซล์ ในสมัยของท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน). ข่าวนั้นได้มาถึงท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) และท่านไม่ได้ห้ามพวกเราในการทำมัน.

บันทึกโดย อัลบุคอรี (5209) และมุสลิม (1440).

สามีไม่มีสิทธิ์ในการทำเช่นนั้น โดยไม่ได้รับความยินยอมจากภรรยาของเขา, เพราะสิ่งที่ได้กล่าวไปข้างต้น.

หากเขายืนยันในความคิดของเขา แม้ว่าคุณจะต้องการมีลูกก็ตาม, ก็ถือว่าเขาได้ทำผิด, แต่คุณไม่ควรตอบกลับการกระทำของเขา โดยการไม่ยอมร่วมเตียงเดียวกัน, เพราะสองความผิดไม่ได้ทำให้สิ่งนั้นกลายเป็นสิ่งที่ถูกต้อง. อัลบุคอรี (3237) และมุสลิม (1736) ได้บันทึกว่า อบูฮูร็อยเราะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงพอใจท่าน) กล่าวว่า : “ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : ‘เมื่อผู้ชายคนหนึ่งเรียกภรรยาของเขาไปที่เตียงของเขา และนางปฏิเสธ, และเขาได้นอนหลับไปด้วยกับการโกรธนาง, มลาอีกะฮ์จะสาปแช่งนางจนถึงเช้า.’”

ดังนั้นจงทำหน้าที่ของคุณ และขอต่ออัลลอฮ์สำหรับสิทธิ์ของคุณ. จงอดทนและแสวงหารางวัลจากอัลลอฮ์, และให้คำแนะนำเขาต่อไป และอย่าขอหย่า. ค่อนข้างที่คุณควรปกป้องบ้านของคุณ และครอบครัวของคุณ, และให้ความสำคัญกับการเลี้ยงลูกของคุณ. จงขอต่ออัลลอฮ์สำหรับลูกหลานที่ชอบธรรม, เพราะหากมันมีการกำหนดแล้วว่าเด็กคนหนึ่งควรเกิด, สิ่งนั้นก็จะไม่ถูกขัดขวางโดยการชักออก, ถุงยาง หรือสิ่งอื่นๆ.

อะฮ์มัด รายงานจากญาบิร เกี่ยวกับการชักออกที่เขากล่าวว่า : ฉันเคยชักออกจากนาง — หมายถึงทาสหญิง – และได้มีเพศสัมพันธ์กับนาง, และนางก็ได้มีลูก. ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : “หากอัลลอฮ์กำหนดว่า วิญญาณหนึ่งควรถูกสร้างขึ้น, มันก็จะเกิดขึ้น.”

และ อัลบุคอรี (5210) และมุสลิม (1438) บันทึกว่า อบูซะอีด อัลคุดรี กล่าวว่า : เราได้จับเชลยหญิงบางคน และเราได้ทำการหลั่งนอก, จากนั้นเราก็ถามท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) เกี่ยวกับสิ่งนั้น และท่านก็กล่าวกับเราว่า : “ท่านทำเช่นนั้นหรือ? ท่านทำเช่นนั้นหรือ? ท่านทำเช่นนั้นหรือ? ไม่มีวิญญาณที่จะเกิดขึ้น, จนถึงวันกียามัต, เว้นแต่มันจะเกิดขึ้น.”

ขออัลลอฮ์ทรงช่วยเหลือเราทั้งหมด ในการทำสิ่งที่พระองค์รัก และทำให้พระองค์พอใจ.

และอัลลอฮ์รู้ดีที่สุด.