มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์.

หนังที่มาจากสัตว์ฮาลาลผ่านการเชือดอย่างเหมาะสมนั้นถือว่าสะอาด (ตอฮิร), เพราะมันกลายเป็นสิ่งที่นำมาใช้ ผ่านการฆ่าอย่างเหมาะสม, เช่น หนังของอูฐ, วัว, แกะ, การ์เซลล์, กระต่าย และอื่นๆ, ไม่ว่ามันจะถูกฟอกหรือไม่ก็ตาม. ส่วนหนังของสัตว์ที่กินเนื้อไม่ได้, เช่น สุนัข, หมาป่า, สิงโต, ช้าง และอะไรทำนองนั้น, มันถือว่าสกปรก (นาญิส), ไม่ว่ามันจะถูกเชือด หรือตายเอง หรือถูกฆ่า, เพราะแม้ว่ามันจะถูกเชือด มันก็จะไม่กลายเป็นสิ่งฮาลาล และไม่สามารถนำมาใช้ได้, ดังนั้นมันถือเป็นนาญิส, ไม่ว่ามันจะถูกฟอกหรือไม่ก็ตาม. สิ่งนี้ตามทัศนะที่ถูกต้องที่สุด, เพราะทัศนะที่ถูกต้องที่สุดนั้น ถือว่าหนังสัตว์ที่ไม่สะอาดนั้น ไม่สามารถทำให้สะอาดผ่านการฟอกได้ หากมันมาจากสัตว์ที่ไม่ได้รับอนุญาตให้เชือดเป็นอาหาร.

ส่วนหนังสัตว์จากสัตว์ที่ตายเอง ก่อนที่จะถูกเชือดอย่างถูกต้อง, หากมันถูกฟอก มันก็จะหลายเป็นสิ่สะอาด, แต่ก่อนที่มันจะถูกฟอกมันยังถือว่าสกปรกอยู่. ดังนั้น หนังสัตว์อาจถูกแบ่งออกเป็น 3 ชนิด:

ชนิดแรกคือ : หนังสัตว์ที่สะอาด ไม่ว่ามันจะถูกฟอกหรือไม่ก็ตาม, ซึ่งก็คือหนังของสัตว์ที่สามารถกินได้ หากมันถูกเชือดอย่างถูกต้อง.

ชนิดที่สองคือ : หนังสัตว์ที่สกปรก ทั้งก่อนฟอกและหลังฟอก, เพราะพวกมันถือว่าสกปรก. เหล่านี้คือหนังของสัตว์ที่เราไม่สามารถกินเนื้อมันได้, เช่น หมู.

ชนิดที่สามคือ : หนังสัตว์ที่สะอาดภายหลังจากการฟอก, แต่ก่อนฟอกนั้นถือว่าสกปรก. เหล่านี้คือหนังของสัตว์ที่เราสามารถกินเนื้อมันได้ หากว่ามันถูกเชือดอย่างถูกต้อง แต่ทว่ามันตายด้วยสาเหตุอื่น.