มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์.นักวิชาการยอมรับกันว่า มันถือเป็นการดีกว่า สำหรับหน้าผาก และมือของผู้ละหมาดที่จะถูกสัมผัสกับพื้น โดยตรงในตอนที่เขาซูญูด, เว้นแต่ว่าเขามีความจำเป็น.

พวกเขามีความเห็นต่างกันว่ามันวาญิบหรือไม่. อีหม่ามชาฟีอี มีทัศนะว่าวาญิบ, แต่นักวิชาการส่วนใหญ่ มีทัศนะว่าเป็นที่ส่งเสริมเท่านั้น, และมันไม่ถือว่าวาญิบ.

อัล-นาวาวี (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) กล่าวอธิบายทัศนะของนักวิชาการเกี่ยวกับปัญหานี้ว่า :

ทัศนะของนักวิชาการ เกี่ยวกับการซูญูดบนแขนเสื้อ, ชายเสื้อ, มือ, ปลายของผ้าสารบั่น หรืออะไรก็ตาม ที่มาจากบุคคลคนนั้น. เราได้ยกว่าทัศนะของเรานั้นถือว่าไม่ถูกต้อง ในการซูญูดบนสิ่งเหล่านี้. สิ่งนี้ยังเป็นทัศนะของดาวูด และอะฮ์มัดอีกด้วย, ตามสายรายงานหนึ่ง.

มาลิก, อบู ฮานีฟะฮ์, อัล-เอาซาอี, อิสฮาค และ อะฮ์มัด (ตามสายรายงานอื่นๆ)กล่าวว่ามันถือว่า (ละหมาด-ผู้แปลเป็นไทย) ใช้ได้. ผู้เขียน อัล-ตะฮ์ซีบ กล่าวว่า : นี่คือทัศนะของนักวิชาการส่วนใหญ่. พวกเขาอ้างหลักฐานจากฮาดิษของอนัส (ขออัลลอฮ์ทรงพอใจท่าน) ซึ่งกล่าวไว้ว่า : เราได้เคยละหมาดพร้อมกับท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ในตอนที่ร้อนมากๆ, และถ้าคนๆหนึ่งในหมู่พวกเรา ไม่สามารถที่จะอดทนวางหน้าผากของเขาบนพื้นได้, เขาจะกางเสื้อผ้าของเขาออก และซูญูดบนมัน. บันทึกโดยบุคอรี และมุสลิม.

มันถูกรายงานว่า อิบน์ อับบาส (ขออัลลอฮ์ทรงพอใจพวกท่าน) กล่าวว่า : ฉันเห็นท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ซ.) ในวันที่ฝนตก, ท่านได้หลีกเลี่ยงจากโคลนในตอนที่ท่านซูญูด ด้วยการวางผ้า ไว้ใต้ฝ่ามือของท่าน. บันทึกโดย อิบน์ ฮันบัล ในมุสนัดของท่าน.

มันถูกรายงานว่า อัล-ฮาซัน กล่าวว่า : บรรดาสหายของท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) เคยซูญูดโดยที่มือของพวกท่านอยู่บนเสื้อผ้าของพวกท่าน, และชายคนหนึ่งก็ซูญูดบนสารบั่นของเขา. บันทึกโดย อัล-บัยฮะกี.

และท่านกล่าวว่า : นักวิชาการมีมติเป็นเอกฉันท์ว่า มันถือเป็นการดีกว่าสำหรับหน้าผาก ที่จะถูกสัมผัสกับพื้นโดยตรงในตอนที่ซูญูด. จบการอ้างจาก อัล-มัจมุอ์’, 3/397-400

อิบน์ กูดามะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) กล่าวว่า : ผู้ละหมาดไม่จำเป็นต้องสัมผัสกับพื้นโดยตรง ด้วยกับส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายของเขา. อัล-กอดี กล่าวว่า : หากเขาซูญูดบนส่วนปลายของผ้าสารบั่น, หรือบนแขนเสื้อหรือชายเสื้อของเขา, การละหมาดของเขาก็ถือว่าใช้ได้ ตามรายงานหนึ่ง. ทัศนี้เป็นของมาลิก และ อบู ฮานีฟะฮ์. ผู้ซึ่งอนุญาตการซูญูด บนเสื้อผ้า ในตอนที่ร้อนมาก หรือหนาวมาก รวมถึง ‘อาตา’, ตอวุส, อัล-นาคออี, อัล-ชะอ์บี, อัล-เอาซาอี, มาลิก และอิสฮาก.

การซูญุดบนปลายของผ้าสารบั่น ถูกอนุญาตโดย อัล-ฮาซัน, มักฮูล, และ ‘อับดุลเราะฮ์มาน อิบน์ ยาซีด. ชูร็อยฮ์ก็ซูญูด บนบุรนัสของท่าน.

จบการอ้างจาก อัล-มุฆนี, 1/305

เชค อิบน์ อูษัยมีน (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) ถูกถามว่า : ถ้าผู้ละหมาดซูญูด และวางผ้าสารบั่นของเขาลง โดยเป็นการกั้นระหว่างเขากับพื้น, อะไรคือฮูก่มของการละหมาดของเขา?

ท่านตอบว่า : การละหมาดของผู้นั้นถือว่าใช้ได้, แต่เขาไม่ควรใช้ผ้าสารบั่นของเขา เป็นการกั้นระหว่างเขากับพื้น เว้นแต่ในกรณีที่จำเป็น, เช่น เมื่อพื้นมันแข็งมาก, หรือมีหินซึ่งอาจจะทำให้เขาเจ็บ, หรือมีหนาม. ในกรณีดังกล่าว มันไม่ถือเป็นความผิด ในการกั้นของเขากับพื้น ด้วยสิ่งที่มาจากเขา, เช่นผ้าสารบั่น หรือเสื้อผ้าของเขา, เพราะ อนัส อิบน์ มาลิก (ขออัลลอฮ์ทรงพอใจท่าน) กล่าวว่า : เราเคยละหมาดพร้อมกับท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ในตอนที่มันร้อนมาก, และถ้าหนึ่งในพวกเรา ไม่สามารถวางหน้าผากของเขาบนพื้นได้, เขาจะกางเสื้อผ้าของเขาออก และซูญูดบนมัน. สิ่งนี้บ่งชี้ว่า มันถือเป็นการดีกว่า ที่จะปล่อยให้หน้าผาก สัมผัสกับพื้นที่ของการซูญูด, แต่มันไม่ถือเป็นความผิด สำหรับผู้ที่กั้นตัวเอง กับพื้นด้วยกับบางสิ่ง ที่มาจากเขา เช่นเสื้อผ้า หรือผ้าสารบั่นของเขา, ถ้าเขามีความจำเป็น เพราะพื้นนั้นร้อนหรือหนาวมาก, หรือมันมีความขรุขระมาก. แต่เขาควรจำไว้ว่า มันถือว่าจำเป็นที่จะให้จมูก สัมผัสกับพื้นในกรณีนี้, เพราะฮาดิษ ของ อิบน์ อับบาส (ขออัลลอฮ์ทรงพอใจท่าน) ซึ่งรายงานว่าท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : “ฉันถูกสั่งให้ซูญูดบน 7 กระดูก : หน้าผาก” – และท่านก็ได้ชี้ไปที่จมูกของท่าน –“ มือ, เข่า และปลายเท้า.” จบการอ้าง.

ฟาตาวา อัล-ชัยค์ อิบน์ อูษัยมีน, 13/คำถามหมายเลข. 519

และอัลลอฮ์รู้ดีที่สุด.