มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์.

ตามหลักชารีอะฮ์ของอิสลาม, มันไม่ถือเป็นที่อนุญาตที่จะเก็บสุนัขมาเลี้ยง เว้นแต่ว่ามันเป็นเรื่องที่อยู่ภายในขอบเขตที่จำกัดไว้, ตามที่ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้อธิบายไว้ว่า : “ใครก็ตามที่เลี้ยงสุนัข, ความดีของเขาจะถูกลดทอนลงทุกวัน 1 กีรออาต (1 หน่วย), เว้นแต่ว่ามันจะเป็นสุนัขเพื่อใช้ในสวน หรือไล่ต้อนสัตว์.” ตามสายรายงานอื่นเล่าว่า : “. . . เว้นแต่มันจะเป็นสุนัขที่ใช้ไล่ต้อนแกะ, ใช้ในสวน หรือใช้ล่าสัตว์.” (รายงานโดย อัล-บูคอรีย์, อัล-ฟัตฮ์, 2322)

สุนัขถือเป็นนาญิสใหญ่ (สกปรก, ไม่สะอาด). ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : “หากสุนัขได้ดื่มน้ำจากภาชนะของคนใดในหมู่พวกท่าน, เขาก็จงล้างมัน 7 ครั้ง” (รายงานโดยมุสลิม, หมายเลข. 279). ตามสายรายงานอื่นเล่าว่า : “. . . และจงทำความสะอาดครั้งที่ 8 ด้วยดิน.” (ซอฮิฮ์มุสลิม, หมายเลข. 280).

มันถือเป็นที่ต้องห้ามในอิสลาม ในการขายสุนัข และการรับเงินจากมัน (จากการขาย-ผู้แปลเป็นไทย), ตามที่รายงานในซอฮิฮ์บูคอรี จาก อบู มัสอู๊ด อัล-อันซอรี : ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้สั่งห้ามไม่ให้ (ยอมรับ) ราคาของสุนัข. (อัล-ฟัตฮ์, หมายเลข. 2237)

ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้บอกเราไม่ให้ทำให้มันคล้ายกับสุนัข ในการวางแขนบนพื้น ในตอนซูญูด (การกราบในละหมาด), ตามรายงานในฮาดิษ ที่รายงานโดย อนัส บิน มาลิก, ตามที่ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : “จงซูญูดอย่างถูกต้อง; อย่าวางแขนของท่านให้เหมือนกับที่สุนัขทำ.” (อัล-บุคอรี, ฟัตฮ์, หมายเลข. 822).

ใครก็ตามที่เลี้ยงสุนัขในบ้านของเขา จะถูกปฏิเสธจากมลาอีกะฮ์แห่งความเมตตาในบ้านของเขา, ตามที่ศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : “มลาอีกะฮ์จะไม่เข้าไปในบ้านที่มีสุนัข.” (บันทึกโดย อัล-บูคอรี, 3225).

การเลี้ยงสุนัขในปัจจุบัน ถือเป็นนิสัยของกุฟฟาร, ซึ่งนำพวกมันมาเป็นเพื่อน, จูบพวกมัน, ปล่อยให้พวกมันเลียพวกเขา และเสื้อผ้าของพวกเขา, นอนกับพวกมัน และหมดเงินไปกับพวกมัน. การเลี้ยงสุนัขถือเป็นการเลียนแบบกุฟฟาร. มุสลิมบางคนอาจจะอ้างว่า พวกเขาต้องการเลี้ยงสุนัขที่บ้าน เพื่อให้มันปกป้องดูแลบ้าน, ซึ่งเราขอโต้ว่า ในปัจจุบันนี้มีระบบกันขโมย และมาตราการอื่นๆ ที่ใช้เพื่อความปลอดภัย, และไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่จะต้องเลี้ยงสุนัข, มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์.

สิ่งที่เหลือให้เราพูดคือ ความจริงที่ว่า มันถือเป็นที่ต้องห้ามในการเลี้ยงสุนัข และการอยู่ใกล้ชิดกับพวกมัน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เราไม่ควรใจดี หรือมีความรู้สึกเห็นอกเห็นใจกับสุนัข หากเราพบเห็นพวกมันในสถานะที่น่าสงสาร. สองอย่างนี้ต้องแยกกัน. ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) บอกเราว่า “ชายคนหนึง เห็นสุนัขกำลังกัดฝุ่นเพราะความกระหาย, ดังนั้นเขาจึงใช้รองเท้าของเขา และใช้มันตักน้ำขึ้นมา (ให้สุนัขดื่ม-ผู้แปลเป็นไทย) จนกระทั่งความกระหายของสุนัขได้หมดไป. อัลลอฮ์ชื่นชมความดีของเขา และให้เขาได้เข้าสวรรค์.” (รายงานโดย อัล-บุคอรี, หมายเลข. 174).

ตามสายรายงานอื่นเล่าว่า, ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : “ในขณะที่ชายคนหนึ่งกำลังเดินทาง ซึ่งทำให้เขากระหายน้ำมาก, ดังนั้นเขาจึงลงไปที่บ่อน้ำ และดื่มจากมัน. เมื่อเขาออกมา, เขาได้เห็นสุนัขกำลังหอบ และกำลังกัดดินเพราะความกระหาย. ชายคนนั้นกล่าวว่า, มันกำลังทรมานเหมือนกับที่ฉันประสบ, ดังนั้นเขาจึงเติมเข้าไปในรองเท้าของเขา (เติมน้ำ), เขาออกมา และเอาให้สุนัขดื่ม จนกระทั่งความกระหายได้หมดไป. อัลลอฮ์ชื่นชมความดีของเขา และอภัยโทษให้เขาด้วยกับการที่เขาทำเช่นนั้น.” ผู้คนได้ถามว่า , “โอ้ ศาสนทูตของอัลลอฮ์, เราจะได้รับรางวัลจากการเลี้ยงดูสัตว์หรือไม่?” ท่านกล่าวว่า, “ในทุกๆสิ่งมีชีวิต มันมีรางวัลอยู่.” (รายงานโดย อัล-บุคอรี, ฟัตฮ์, หมายเลข. 2363).

เราไม่ต้องการ ที่จะไม่เตือนคุณ ในความสำคัญของการอ่านอัล-กุรอ่านอย่างถูกต้อง และอ้างอิงถึงมัน. คุณได้ถามในคำถามของคุณ ถึงเรื่องราวของสุนัขที่หิวกระหาย ในอัลกุรอ่าน, แต่มันไม่ใช่แบบที่คุณเข้าใจ(ไม่ได้ถูกกล่าวในอัลกุรอ่าน-ผู้แปลเป็นไทย), มันเป็นเรื่องราวที่ถูกรายงานในซุนนะฮ์.

และอัลลอฮ์รู้ดีที่สุด.