มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์.ไม่มีดุอาที่เฉพาะเจาะจง รายงานจากซุนนะฮ์ สำหรับคนๆหนึ่งที่ได้อ่านอัลกุรอ่านจบเล่ม, หรือแม้แต่จากบรรดาสหายของท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ก็ตาม หรือแม้แต่บรรดาอีหม่ามที่มีชื่อเสียง. หนึ่งในดุอาที่เป็นที่รู้จักกันดี คือดุอาซึ่งถูกเขียนในท้ายเล่มของอัลกุรอ่านบางเล่ม และระบุว่ามันมาจาก ชัยค์ อัล-อิสลาม อิบน์ ตัยมียะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน), แต่ก็ไม่มีหลักฐานว่ามันมาจากท่าน. ดูใน ฟาตาวา อัล-ชัยค์ อิบน์ อุษัยมีน, 14/226.

เกี่ยวกับดุอาเมื่ออ่านอัลกุรอ่านจบเล่ม ที่จะถูกอ่าน ทั้งในละหมาด, หรือนอกละหมาด. มันไม่หลักฐานสำหรับการอ่านดุอาใดๆเลย หลังจากอ่านอัลกุรอ่านจบเล่มในละหมาด. ส่วนการอ่านดุอาหลังจากอ่านอัลกุรอ่านจบเล่มนอกละหมาดนั้น, มันถูกรายงานว่า อะนัส (ขออัลลอฮ์ทรงพอใจท่าน) ได้เคยทำมัน.

ชัยค์ อิบน์  ‘อุษัยมีน (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) ถูกถามว่า : อะไรคือฮูก่มของการดุอา หลังจากอ่านอัลกุรอ่านจบเล่ม ในละหมาดยามค่ำคืนของเดือนรอมาดอน?

ท่านตอบว่า :

ฉันไม่รู้ดุอาใดๆเลย สำหรับการอ่านอัลกุรอ่านจบเล่ม ในละหมาดยามค่ำคืนของเดือนรอมาดอน, ทั้งจากศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) หรือจากบรรดาสหายของท่าน. ส่วนใหญ่จะรู้กันว่ามีรายงานเกี่ยวกับมัน เมื่อท่าน อะนัส อิบน์ มาลิก (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) ได้อ่านอัลกุรอ่านจบเล่ม, ท่านจะรวมตัวกับครอบครัวของท่าน และทำการดุอา. สิ่งนี้ได้ถูกทำนอกละหมาด. จบการอ้าง.

ฟาตาวา อัรกาน อัล-อิสลาม, หน้า. 354

ชัยค์ บักร์ อะบู ซัยด์ ได้เขียนข้อความที่มีประโยชน์เกี่ยวกับปัญหานี้, ในตอนท้าย สิ่งที่ท่านพูดคือ:

จากสิ่งที่ได้ยกไป ในสองส่วนก่อนหน้านี้ เราอาจให้ข้อสรุปได้ดังนี้:

1 – ดุอาเมื่ออ่านอัลกุรอ่านจบเล่มด้วยสำนวนทั่วไป:

ข้อสรุปเกี่ยวกับเรื่องนี้มีดังนี้:

ประการแรก :

สิ่งที่เราได้กล่าวไปข้างต้น คือดุอาเมื่อได้ทำการอ่านอัลกุรอ่านจบเล่ม โดยทำการขอดุอาแบบทั่วไป.

ไม่มีหลักฐานว่าท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้กระทำมัน, ค่อนข้างจะมีรายงาน ที่ทั้งเมาดุอ์ (กุขึ้น) หรือดออีฟ (อ่อน) และไม่มีรายงานอื่นที่มาสนับสนุนมัน. มันแทบจะแน่นอนว่า ไม่มีรายงานที่มัรฟุอ์ เกี่ยวกับสิ่งนี้ ที่สามารถใช้ได้, เพราะนักวิชาการ ซึ่งเขียนไว้อย่างกว้างๆ เกี่ยวกับอัลกุรอ่าน และการซิเกร ที่จะถูกอ่าน ที่เกี่ยวข้องกับอัล-กุรอ่าน, เช่น อัล-นาวาวี, อิบน์-กะษีร, อัล-กุรตุบี และ อัล-ซูยูตี, ไม่ได้รายงานสิ่งใดเลย นอกจากสิ่งที่ได้ยกไปข้างต้น. ถ้าพวกเขามีรายงานที่มีสายรายงานที่แข็งแรง, พวกเขาก็น่าจะยกมัน.

ประการที่สอง:

มีรายงานที่ซอฮิฮ์ว่า อะนัส อิบน์ มาลิก (ขออัลลอฮ์ทรงพอใจท่าน) กล่าวดุอาเมื่อท่านอ่านอัลกุรอ่านจบเล่ม, และท่านได้รวมตัวกับครอบครัวของท่าน และเด็กๆ สำหรับการทำสิ่งนั้น, และมีตาบีอีนบางท่านที่ได้ปฏิบัติตามท่าน, ตามที่ยกในรายงานของ มุญาฮิด อิบน์ ญับร์ (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาพวกท่านทั้งหมด).

ประการที่สาม:

มันไม่มีการแนะนำ ในตำราของอีหม่าม อะบู ฮานีฟะฮ์ และ อีหม่าม อัล-ชาฟีอี (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาพวกท่าน) ว่านี่คือสิ่งที่กำหนดในอิสลาม.

สิ่งที่ถูกรายงานจาก อีหม่าม มาลิก (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน) นั้นคือ สิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่ผู้คนทำกัน, และการอ่านอัลกุรอ่านจบเล่มในการละหมาดยามค่ำคืนของเดือนรอมาดอน ไม่ใช่ซุนนะฮ์.

ประการที่สี่:

ทัศนะที่ส่งเสริมให้ทำการขอดุอา หลังจากอ่านอัลกุรอ่านจบเล่มนั้น คือสิ่งที่ถูกรายงานจาก อีหม่าม อะฮ์มัด (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน), ตามที่นักวิชาการมัซฮับฮันบาลีของพวกเรา ได้รายงานจากท่าน, และตามที่ได้รับการยืนยัน โดยนักวิชาการรุ่นหลังบางคน ของอีก 3 มัซฮับที่เหลือ.

2 – ดุอาหลังจากอ่านอัลกุรอ่านจบเล่มในละหมาด

สิ่งนี้อาจสรุปได้ดังนี้:

ประการแรก:

จากสิ่งที่ได้ยกไปข้างต้น, ไม่มีรายงานจากท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) หรือจากบรรดาสหายของท่าน (ขออัลลอฮ์ทรงพอใจพวกท่าน) ที่ชี้ว่ามีข้อกำหนดในอิสลาม ในการอ่านดุอาในละหมาด หลังจากที่ได้อ่านอัลกุรอ่านจบเล่ม, ก่อนหรือหลังรุกัวะอ์, ไม่ว่าจะถูกทำโดยอีหม่าม หรือโดยผู้ที่ทำการละหมาดคนเดียว.

ประการที่สอง:

ที่ใกล้เคียงที่สุดที่เราหาได้ในเรื่องนี้ คือสิ่งที่ถูกอ้างโดย นักวิชาการของมัซฮับของเรา จากรายงานของ อีหม่าม อะฮ์มัด (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน), ตามรายงานของฮันบัล, อัล-ฟัดล์ และ อัล-ฮัรบี, สายรายงานซึ่งเราไม่สามารถหาได้, เกี่ยวกับคำพูดที่ว่า ดุอาสำหรับการอ่านอัลกุรอ่านจบเล่มในละหมาดตะรอเวียะฮ์นั้น ทำก่อนรุกัวะอ์.

ตามรายงานอื่นๆที่รายงานจากท่าน – แหล่งที่มาซึ่งไม่เป็นที่รู้จัก – ท่านยอมรับมัน โดยการดุอาใน วิตร์.

ดูใน มัรวิยาต ดุอา คอตม์ อัล-กุรอ่าน.

ดูในคำตอบของคำถามหมายเลข. 12949

และอัลลอฮ์รู้ดีที่สุด.