มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิของอัลลอฮฺ.

นักวิชาการเห็นต่างกัน ว่าควรก้มลงซูญูดอย่างไร, ว่าควรเอามือลงก่อน หรือเข่าลงก่อน. ตามมัซฮับฮานาฟี, ชาฟีอี และ หนึ่งในทัศนะที่รายงานโดยอะฮฺมัด, เมื่อบุคคลกำลังละหมาด เขาควรก้มลงด้วยเข่าก่อน, ตามด้วยมือของเขา. อัล-ติรมีซี คิดว่า สิ่งนี้เป็นทัศนะของนักวิชาการส่วนใหญ่, และได้กล่าวไว้ในสุนันของท่าน (2/57): นี่คือสิ่งที่ทำตาม นักวิชาการส่วนใหญ่: พวกเขาคิดว่า ชายคนหนึ่งควรก้มลงด้วยเข่า ก่อนที่เขาจะวางมือลง, และเมื่อเขาลุกขึ้น เขาควรยกมือขึ้น ก่อนเข่าของเขา. ผู้ที่ยึดทัศนะนี้ ใช้หลักฐาน จาก ฮาดิษของวาอิล อิบนฺ ฮาญัร, ซึ่งกล่าวว่า : ฉันเห็นศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน), เมื่อท่านทำการซูญูด, ท่านได้วางเข่าลงก่อนมือของท่าน, และเมื่อท่านลุกขึ้น ท่านได้ยกมือก่อนเข่าของท่าน.

มาลิก, อัล-เอาซาอี และนักวิชาการฮาดิษ คิดว่า ควรก้มลงซูญูดโดยวางมือลงก่อน, ซึ่งอ้างหลักฐานจากฮาดิษของ อบู ฮูร็อยเราะฮฺ (ขออัลลอฮฺทรงพอใจท่าน), ซึ่งกล่าวว่า : ศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า , เมื่อใครก็ตามในหมู่พวกท่านจะทำการซูญูด, อย่าให้เขาก้มลงเหมือนการกระทำของอูฐ; ให้เขาวางมือลงก่อนวางเข่า.

ชัยคุลอิสลาม อิบนฺ ตัยมียะฮฺ ได้แสดงความคิดเห็นที่มีคุณค่า เกี่ยวกับเรื่องนี้ ใน อัล-ฟาตาวา (22/449): การละหมาดทั้ง 2 วิธีนั้น เป็นที่อนุญาต, ตามมติเอกฉันท์ของนักวิชาการ. ถ้าใครต้องการที่จะก้มลงด้วยเข่าก่อน หรือมือก่อน, การละหมาดของเขาก็ถือว่าใช้ได้ทั้ง 2 กรณี, ตามมติเอกฉันท์ของนักวิชาการ, แต่พวกเขาโต้แย้งกันว่าแบบไหนดีกว่ากัน.

นักวิชาการควรปฏิบัติตามทัศนะที่เขาเชื่อว่าถูกต้องกว่า, และมุสลิมทั่วไปควรปฏิบัติตาม ทัศนะของนักวิชาการ ที่เขาเชื่อถือ. และอัลลอฮฺรู้ดีที่สุด.