มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิของอัลลอฮ์

มุสลิมบางคนได้ให้ความสำคัญกับวันที่อยู่กลางเดือนชะอ์บาน มีการถือศีลอดในวันนั้น และใช้เวลาตอนกลางคืนในการละหมาด (กิยาม) ฮาดิษที่เกี่ยวกับเรื่องนี้นั้นไม่เศาะเฮียห์ ดังนั้น นักวิชาการจึงถือว่า การเฉลิมฉลองในวันนี้ถือเป็นอุตริกรรม (บิดอะฮ์)

มุฮัมมัด อับดุสซะลาม อัช-ชุก็อยรี กล่าวว่า : อีหม่าม อัล-ฟัตนี ได้กล่าวไว้ใน ตัษกีเราะฮ์ อัล-เมาฎูอาต ว่า : ในบรรดาสิ่งอุตริกรรมที่ได้มีการทำขึ้นใน “ลัยละตัน-นัศฟ์” (กลางเดือนชะอ์บาน) คือการละหมาด อัล-ฟิย์ยะฮ์ ซึ่งมีหนึ่งร้อยร็อกอะฮ์ ด้วยการอ่าน ซูเราะฮ์อัล-อิคลาศ 10 ครั้งในแต่ละร็อกอะฮ์ โดยทำเป็นญะมาอะฮ์ (ละหมาดร่วมกัน-ผู้แปลเป็นไทย) พวกเขาให้ความสำคัญกับสิ่งนี้มากกว่าการละหมาดร่วมกันในวันอีดเสียอีก แม้ว่าจะไม่มีรายงานเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ตาม เว้นแต่ว่ามันเป็นรายงานที่เฎาะอีฟ (อ่อนน้ำหนัก) และ เมาฎัวะอ์ (กุเท็จ) และเราไม่ควรถูกหลอก ด้วยข้อเท็จจริงที่ว่า รายงานเหล่านี้ถูกอ้างโดย ผู้เขียน อัล-กูต และ อัล-เอียะห์ยาอ์ และอื่น ๆ และเราไม่ควรถูกหลอก ด้วยกับสิ่งที่ถูกกล่าวใน ตัฟซีร อัษ-ษะอ์ละบี ว่ามันคือ ลัยลาตุลก็อดร์ จบการอ้าง

อัล-อิรอกี กล่าวว่า : ฮาดิษเกี่ยวกับการละหมาดใน ลัยลัต อัน-นิศฟ์ (กลางเดือนชะอ์บาน) นั้นเป็นเท็จ อิบน์ อัล-เญาซี ได้รายงานมัน ใน อัล-เมาฎูอาต (ซึ่งเป็นการรวบรวม ฮาดิษที่ถูกกุเท็จขึ้น) ว่า :

ในส่วนของฮาดิษที่เกี่ยวกับ การละหมาดและการดุอา ใน ลัยลัต อัน-นิศฟ์:

ฮาดิษที่ว่า “เมื่อกลางคืนของนิศฟูชะอ์บาน (กลางเดือนชะอ์บาน) ได้มาถึง จงใช้เวลากลางคืนในการละหมาด และถือศีลอดในตอนกลางวัน” ถูกรายงานโดย อิบน์มาญะฮ์ จากท่านอาลี และมุฮะชิย์ยะฮ์ ได้กล่าวว่า : (มันยังถูกรายงาน) ใน อัส-ซะวาอิด สายรายงานของมันนั้น เฎาะอีฟ (อ่อนน้ำหนัก) เพราะสถานะอ่อนน้ำหนักของ อิบน์ อบีบัสเราะฮ์ และมีการกล่าวโดย อะห์มัด และ อิบน์มะอีน ว่า : เขาได้กุฮาดิษขึ้น จบการอ้าง

การละหมาด หกร็อกอะฮ์ ใน ลัยลัต อัน-นิศฟู ด้วยความตั้งใจที่จะขอการปัดป้องภัยพิบัติ, ขอการมีชีวิตยืนยาว ขอการเป็นอิสระจากผู้คน, และการอ่านยาซีน และการขอดุอาอ์ในระหว่างนั้น — ไม่มีข้อสงสัยเลยว่า สิ่งนี้คือสิ่งที่ถูกทำขึ้นใหม่ในศาสนา และค้านกับซุนนะฮ์ของท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ผู้อธิบาย อัล-เอียะห์ยาอ์ ได้กล่าวว่า : การละหมาดนี้ เป็นที่รู้กันในหนังสือ ของสายศูฟี แต่ฉันไม่เคยพบรายงานที่เศาะเฮียห์ในซุนนะฮ์ ที่สนับสนุนมัน และดุอาอ์ดังกล่าวเลย แต่สิ่งนี้เป็นการกระทำของชัยค์บางคน สหายของเรากล่าวว่า : มันถือว่ามักรูฮ์ ในการรวบรวมคนในคืนดังกล่าวไปยังมัสยิด หรือสถานที่อื่น ๆ อัน-นัจญม์ อัล-ฆ็อยฏี ได้กล่าวอธิบายว่า การใช้เวลากลางคืนในคืน อัน-นิศฟ์ มิน ชะอ์บาน (กลางเดือนชะอ์บาน) ด้วยกับการละหมาดร่วมกันนั้น : ถูกตำหนิโดยส่วนมากของนักวิชาการในฮิญาซ รวมถึง อะฏออ์ และ อิบน์ อบีมุลัยกะฮ์ บรรดาฟุเกาะฮาอ์ในมะดีนะฮ์ และสหายของมาลิก พวกเขากล่าวว่า : ทั้งหมดนั้นถือเป็นอุตริกรรม (บิดอะฮ์) และมันไม่มีรายงานใดที่บ่งชี้ว่า ท่านศาสนทูตได้ใช้เวลาในคืนนั้น ในการละหมาดร่วมกัน หรือรวมถึงบรรดาสหายของท่าน ว่าเคยทำเช่นนั้น อัน-นะวะวี ได้กล่าวว่า : การละหมาดในเดือนเราะญับและเดือนชะอ์บานนั้น ทั้งสองเป็นอุตริกรรมที่น่ารังเกียจ จบการอ้างจาก อัส-ซุนัน วัล-มุบตะดะอาต หน้า 144

อัล-ฟัตนี (ขออัลลอฮฺทรงเมตตาท่าน) ได้กล่าวหลังจากความคิดเห็นที่ยกมาข้างต้นว่า : ชาวบ้านทั่วไปต่างถูกทำให้หลงใหลกับการละหมาดนี้ พวกเขาเก็บเชื้อเพลิงไว้มากมายสำหรับมัน และความชั่วร้ายมากมายเกิดขึ้นจากมัน และมีการละเมิดจำนวนมากเกิดขึ้น ซึ่งเราไม่จำเป็นต้องอธิบาย (มันแย่มากถึงขั้น) ผู้ที่เป็นที่รักของอัลลอฮ์กลัวการลงโทษของพระองค์ และพากันหนีเข้าไปในป่า ครั้งแรกที่การละหมาดนี้เกิดขึ้น มันเกิดขึ้นใน บัยตุลมักดิส (เยรูซาเล็ม) ในปีฮิจญ์เราะฮ์ 448 ซัยด์ อิบน์อัสลัม ได้กล่าวว่า : เราไม่เคยเห็นบรรดาชัยค์ของเรา หรือฟุเกาะฮาอ์ ของเราคนใดเลย ที่กล่าวว่า ลัยลัต อัล-บะรออะฮ์ (วันที่ 15 ชะอ์บาน) นั้นมีความพิเศษกว่าคืนอื่น ๆ อิบน์ เดียะห์ยะฮ์ ได้กล่าวว่า : ฮาดิษเกี่ยวกับการละหมาดใน ลัยลัต อัล-บะรออะฮ์ นั้นถูกกุขึ้น และมีการขาดตอนในสายรายงาน ใครก็ตามที่กระทำตามรายงานซึ่งเป็นที่รู้กันว่าเท็จ ผู้นั้นถือเป็นผู้รับใช้ของชัยฏอน

จบการอ้างจาก ตัษกีเราะฮ์ อัล-เมาฎูอาต โดย อัล-ฟัตนี หน้า 45

ดูใน : อัล-เมาฎูอาต โดย อิบน์ อัล-เญาซี 2/127 อัล-มะนาร อัล-มุนีฟ ฟิศ เศาะเฮียห์ วัฎ-เฎาะอีฟ โดย อิบน์ อัล-ก็อยยิม หน้า 98 อัล-ฟะวาอิด อัล-มัจญ์มูอะฮ์ โดย อัช-เชากานี หน้า 51

บางคนได้ใช้คำว่า อัช-ชะอ์บานิย์ยะฮ์ เพื่อหมายถึงวันสุดท้ายของเดือนชะอ์บาน และกล่าวว่า “เหล่านี้คือวันของการอำลาอาหาร” และเขาใช้วันเหล่านี้ ในการกินอาหารให้มาก ก่อนที่เราะมะฎอนจะเริ่มขึ้น บางนักวิชาการกล่าวว่า ความคิดนี้มาจากพวกคริสเตียน ผู้ซึ่งเคยทำสิ่งนั้น เมื่อช่วงเวลาการอดอาหารของพวกเขาใกล้เข้ามาถึง

สรุปได้ว่า ไม่มีการเฉลิมฉลองในเดือนชะอ์บาน และไม่มีการงานที่พิเศษจะถูกทำขึ้นในช่วงกลางของมัน หรือในช่วงวันสุดท้ายของเดือน การกระทำมันนั้นถือเป็นอุตริกรรมซึ่งถูกทำขึ้นใหม่ในศาสนา

และอัลลอฮ์รู้ดีที่สุด