มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮฺ.

เกี่ยวกับการที่คนๆหนึ่งนอนหลับหลังเวลาละหมาดฟัจรฺนั้น, ไม่มีถ้อยคำใดๆ (จากอัลกุรอ่าน หรือฮาดิษ) ที่ถูกรายงาน เพื่อระบุว่าสิ่งนี้เป็นที่ต้องห้าม, ดังนั้นจึงต้องใช้หลักการทั่วไป (นั่นคือ, ทุกๆสิ่งนั้นได้รับอนุญาต ยกเว้นสิ่งที่ถูกห้ามอย่างชัดแจ้ง).

แต่การปฏิบัติของท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) และบรรดาสหายของท่านนั้น หลังจากละหมาดฟัจรฺ พวกท่านยังคงนั่งอยู่ในสถานที่ที่ทำการละหมาด จนกระทั่งดวงอาทิตย์ขึ้น, ตามที่มีรายงาน

ซอฮิฮฺ มุสลิม (1/463) ในฮาดิษของ ซามาก อิบนฺ ฮัรบฺ, ซึ่งกล่าวว่า : “ฉันได้ถาม ญาบิร อิบนฺ ซามูเราะฮฺ, ท่านเคยนั่งอยู่กับศาสนทูตของอัลลอฮฺหรือไม่?’ เขาตอบว่า, ‘ใช่, บ่อยด้วย. ท่านจะไม่ลุกขึ้นจากสถานที่ที่เขาทำการละหมาดซุบฮฺ จนกระทั่งดวงอาทิตย์ขึ้น. เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น, ท่านก็จะลุกขึ้น. พวกเขายังเคยนั่งคุยกัน เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสมัยญาฮีลียะฮฺ, และพวกเขาก็จะหัวเราะและยิ้ม.’”นอกจากนี้, ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ได้ขอต่อพระเจ้าของท่าน ให้มอบความจำเริญแด่อุมมะฮฺของท่านในช่วงเช้า, ดังที่ได้มีการรายงานในฮาดิษของซอครฺ อัล-ฆอมีดี, ซึ่งกล่าวว่า : “ท่านศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : “โอ้ อัลลอฮฺ, โปรดมอบความจำเริญแด่อุมมะฮฺของฉันในช่วงเช้า.’ เมื่อไหร่ก็ตามที่ท่านได้ส่งกองกำลัง หรือกองทัพออกไป, ท่านจะส่งพวกเขาในช่วงต้นของวัน.’” ซอครฺ เป็นพ่อค้า, และเขาเคยส่งกองคาราวานของเขาออกไป ในช่วงต้นของวัน, และเขาก็ทำได้ดีและทำเงินได้.”

(บันทึกโดย อบู ดาวูด, อัล-ติรมีซี และ อิบนฺ มาญะฮฺ, ด้วยกับอิสนาด ซึ่งในนั้นมีบางคนที่ญาฮาละฮฺ (นั่นคือ, ผู้รายงานคนหนึ่งไม่เป็นที่รู้จัก); หลักฐานยืนยัน พบในฮาดิษ ที่รายงานโดย ‘อาลี, อิบนฺ ‘อุมัร, อิบนฺ ‘อับบาส, อิบนฺ มัสอูด และคนอื่นๆ, ขออัลลอฮฺทรงพอใจพวกท่านทั้งหมด.)ด้วยเหตุผลนี้ สะลัฟบางท่าน ไม่ชอบในเรื่องการนอนหลับหลังเวลาฟัจรฺ. อิบนฺ อบี ชัยบะฮฺ ได้รายงาน

ในมูซอนนัฟของท่าน (5/222, หมายเลข. 25442) ด้วยอิสนาดที่ซอฮิฮฺ จาก ‘อุรวะฮฺ อิบนฺ อัล-ซูบัยรฺ ท่านกล่าวว่า : “อัล-ซูบัยรฺ เคยห้ามเด็กๆของเขา ในการนอนหลับในตอนเช้า.” ‘อุรวะฮฺ กล่าวว่า: “ฉันไม่ได้ยินบุคคลใดที่นอนหลับในตอนเช้า, เว้นแต่ฉันหมดความสนใจในตัวบุคคลนั้น.”โดยสรุปแล้ว, ผู้คนควรใช้เวลาให้เกิดประโยชน์ในโลกนี้และโลกหน้า, แต่ถ้าคนๆหนึ่งนอนหลับในเวลานี้ เพื่อเพิ่มความแข็งแรง ในการทำงานของเขา, มันก็ไม่มีความผิดสำหรับสิ่งนี้, โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้ามันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเขา ในการนอนหลับในเวลาอื่นของวัน. อิบนฺ อบี ชัยบะฮฺ รายงานใน

มูซอนนัฟของเขา (5/223, หายเลข. 25454) จากฮาดิษของ อบู ยาซีด อัล-มาดีนี ซึ่งกล่าวว่า : “ท่านอุมัรได้มาหาซูฮัยบฺ ในเช้าวันหนึ่ง และพบว่าเขากำลังนอนหลับ, ดังนั้นท่านจึงนั่งลง จนกระทั่งเขาตื่น. ซูฮัยบฺ กล่าวว่า: ‘ท่านอมีรุลมุมีนีน กำลังนั่งในสถานที่ของเขา และซูฮัยบฺกำลังนอนหลับ!’ ‘ท่านอุมัรกล่าวกับเขาว่า : ‘ฉันไม่ชอบที่จะรบกวนการนอนของท่าน ซึ่งมันอาจจะเป็นประโยชน์สำหรับท่าน.’”ส่วนการนอนหลับหลังเวลา ‘อัศรฺ, สิ่งนี้ก็เป็นที่อนุญาต; ไม่มีฮาดิษซอฮิฮฺจากท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ที่ระบุว่าการนอนหลับในเวลานั้นเป็นที่ต้องห้าม.

ส่วนคำพูดที่ว่า, “ใครก็ตามที่นอนหลับหลังเวลาอัสรี แล้วสติปัญญาของเขาได้ถูกขโมยไป เขาก็อย่าโทษใครอื่นเป็นอันขาด นอกจากโทษตัวของเขาเอง,” ซึ่งอ้างไปถึงท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน), สิ่งนี้เป็นฮาดิษที่ไม่ถูกต้อง และไม่มีหลักฐาน ว่าคำพูดเหล่านี้มาจากท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน).

ดูใน : ซิลซีลาต อัล-ดออีฟะฮฺ, หมายเลข. 39.และอัลลอฮฺรู้ดีที่สุด.