การสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮฺ.

การซูญูดชูโกร กำหนดสำหรับทุกสิ่งที่ทำให้มีความสุข, ไม่ว่าจะเป็นการได้รับผลประโยชน์ หรือพ้นจากอันตรายบางอย่าง. หลักฐานสำหรับสิ่งนี้ พบได้ในฮาดิษ และอาซาร (รายงาน). ในหมู่ฮาดิษนั้น คือฮาดิษของอบู บักเราะฮฺ (ขออัลลอฮฺทรงพอใจท่าน), ผู้กล่าวว่า เมื่อท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ได้ยินข่าวที่ทำให้ท่านดีใจ, ท่านก็จะก้มลงกราบอัลลอฮฺ, ซุบฮานาฮูวาตะอาลา.

อีกฮาดิษหนึ่งที่รายงานโดย ‘อับดุลเราะฮฺมาน อิบนฺ ‘เอาฟฺ, ซึ่งกล่าวว่า : ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ออกไปยังสถานที่ซึ่งซอดาเกาะฮฺ (การบริจาคเพื่อการกุศล) ถูกเก็บไว้, จากนั้นท่านก็หันหน้าไปยังกิบละฮฺ และก้มลงซูญูด, ซึ่งอยู่อย่างนั้นเป็นเวลานาน. จากนั้นท่านก็เงยหัวขึ้น และกล่าวว่า, “ญิบรีลได้มายังฉัน ด้วยกับข่าวดี, ท่านกล่าวว่า , ‘อัลลอฮฺพูดกับท่าน, “ใครก็ตาม อวยพรความจำเริญต่อเจ้า, ข้าก็จะอวยพรความจำเริญต่อเขา, และใครก็ตามอวยพรความสันติต่อเจ้า, ข้าก็จะอวยพรความสันติต่อเขา,”’ ดังนั้นฉันจึงซูญูด ด้วยความขอบคุณต่ออัลลอฮฺ.”

รายงานยังรวมถึงต่อไปนี้:

‘อาลี อิบนฺ อบี ตอลิบ ได้ซูญูดเมื่อพบ ซุล-ซาดียะฮฺ ในหมู่คอวาริจ.

กะอฺบ อิบนฺ มาลิก ได้ซูญูดในยุคของท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) เมื่อเขาได้รับข่าวดี ว่าอัลลอฮฺได้ตอบรับการกลับตัวของเขา.

วาบิลลาฮีเตาฟีก. ขออัลลอฮฺมอบความจำเริญแด่ศาสนทูตมูฮัมมัดของพวกเรา และครอบครัวของท่าน และสหายของท่าน.