มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮฺ.

มันถือเป็นที่อนุญาตในการใช้บัตรเครดิต ที่ไม่มีสิ่งที่ถูกห้ามตามหลักชารีอะฮฺ, เช่น การเก็บดอกเบี้ยสำหรับการจ่ายเงินที่ล่าช้า, หรือเก็บเปอร์เซ็นต์สำหรับการถอนเงิน, เพราะสิ่งนี้ อยู่ภายใต้สิ่งที่เรียกว่า รีบาอฺ ซึ่งถือเป็นสิ่งที่ฮารอม. แต่ถ้าธนาคารเก็บค่าธรรมเนียมในการออกบัตร หรือในการต่ออายุบัตร เป็นค่าธรรมเนียมสำหรับบริการนี้, และครอบคลุมเฉพาะราคาของบริการเหล่านี้, ก็ไม่ถือเป็นความผิด.

สภาฟิกฮฺอิสลาม ได้ออกแถลงการณ์ – ลำดับที่. 108 (2/12) – เกี่ยวกับบัตรเครดิตที่ไม่ครอบคลุม , และฮูก่มเกี่ยวกับ ค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บโดยธนาคาร.

ซึ่งมีเนื้อหาดังนี้ :

สภาฟิกฮฺอิสลามนานาชาติ, ซึ่งเป็นขององค์กรการประชุมอิสลาม, วาระที่สิบแปด ในกรุงริยาด, ราชอาณาจักร ซาอุดีอาระเบีย ตั้งแต่วันที่ 25 เดือนญามาดิล อาเคร ปี ฮ.ศ.1421 จนถึงต้นเดือนรอญับ ฮ.ศ.1421 (23-28 กันยายน ค.ศ.2000).

ตามคำแถลงของสภา ลำดับที่. 5/6/1/7 ในหัวข้อตลาดการเงิน และบัตรเครดิต, มันถูกตัดสิน เพื่อให้คำตอบที่ชัดเจน ตามหลักชารีอะฮฺ เกี่ยวกับบัตรเครดิต และฮูก่มของบัตรเหล่านี้ ในวาระที่ตามมา.

และอ้างถึง คำแถลงของสภา ในวาระที่สิบ ลำดับที่. 102/4/10 ในหัวข้อบัตรเครดิตที่ไม่ครอบคลุม.

หลังจากฟังการพิจารณาในหัวข้อนี้ โดยฟุกอฮะฮฺ และนักเศรษฐศาสตร์ , ก็ได้กล่าวถึงคำนิยามของ บัตรเครดิตที่ไม่ครอบคลุม ตามที่ระบุไว้ในคำแถลง ลำดับที่. 63/1/7, ตามคำนิยามนี้ บัตรเครดิตที่ไม่ครอบคลุม คือ เอกสารทางการเงิน ที่ออกโดยผู้ออกเอกสาร (ธนาคารผู้ออก) ให้บุคคล หรือบริษัท (ผู้ถือบัตร) บนพื้นฐานของสัญญาที่ว่า มอบอำนาจให้ผู้ถือ ใช้ซื้อสินค้า หรือบริการ จากบริษัทที่ยอมรับบัตรนั้น โดยไม่ต้องจ่ายตรงจุด (โดยไม่ต้องจ่ายด้วยเงินตัวเองทันที-ผู้แปลเป็นไทย) เพราะผู้ที่ออกบัตรเครดิต จะต้องจ่ายเงินตามสัญญา (ผู้ออกบัตรจะเป็นคนจ่ายก่อน-ผู้แปลเป็นไทย), และเงินที่ชำระนั้นมาจากบัญชีของผู้ออกบัตร ,จากนั้นการชำระเงินนี้จะถูกเรียกเก็บจากผู้ถือบัตรภายหลังในช่วงเวลาปกติ. ผู้ออกบัตรบางราย เรียกเก็บดอกเบี้ยจากยอดค้างชำระ หลังจากระยะเวลาหนึ่ง นับจากวันที่เรียกเก็บเงิน, และบางรายก็ไม่มีการเรียกเก็บดอกเบี้ย.

(สภา) ได้ให้ข้อตัดสิน ดังนี้:

ประการแรก: มันไม่ถือเป็นที่อนุญาต ในการออกบัตรเครดิตที่ไม่ครอบคลุม ถ้ามีเรื่องดอกเบี้ยระบุไว้, แม้ว่าผู้สมัคร ตั้งใจที่จะชำระเงินภายในระยะเวลาฟรีก็ตาม (จ่ายในเวลาที่กำหนด เพื่อที่จะได้ไม่เสียดอกเบี้ย-ผู้แปลเป็นไทย).

ประการที่สอง: มันถือเป็นที่อนุญาต ในการออกบัตรที่ไม่ครอบคลุม ถ้าไม่มีเงื่อนไขการจ่ายดอกเบี้ย จากเงินกู้เดิม.

จากที่กล่าวไปข้างต้น:

(a)มันถือเป็นที่อนุญาต สำหรับผู้ออกบัตร ในการที่จะเก็บค่าธรรมเนียม เมื่อออกบัตรหรือต่ออายุบัตร, เพราะมันถือเป็นค่าบริการ

(b)มันถือเป็นที่อนุญาต สำหรับธนาคารที่ออกบัตร ในการรับค่าคอมมิชชั่น จากบริษัท ที่ยอมรับบัตรนี้ และขายมันด้วยการรับชำระเงินจากบัตรนี้, โดยมีเงื่อนไขว่า บริษัทนั้นขายสินค้าด้วยบัตรเครดิต ด้วยราคาที่เท่ากันกับการขายด้วยเงินสด.

ประการที่สาม: การถอนเงินสดโดยผู้ถือบัตรนั้น คือการกู้เงินจากผู้ออกบัตร, และมันไม่ถือเป็นความผิด ในมุมมองของอิสลาม ตราบใดที่มันไม่มีดอกเบี้ย. การกำหนดค่าธรรมเนียม ที่ไม่ได้มีฐานมาจากจำนวนของเงินกู้ จะไม่ถือว่าเป็นดอกเบี้ย.

ค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมนอกเหนือจากค่าใช้จ่ายที่กำหนดไว้, เช่น ถ้าค่าใช้จ่ายเกินจำนวนที่กำหนดไว้ เพื่อครอบคลุมค่าบริการ, ถือว่าฮารอม เพราะมันถือเป็นรีบาอฺ ที่ถูกห้ามตามหลักชารีอะฮฺ, ตามที่ถูกแถลงโดยสภา ในรายงานหมายเลข 13 (10/2) และ 13 (1/3).

ประการที่สี่: มันไม่ถือเป็นที่อนุญาต ในการซื้อทอง และแร่เงิน หรือสกุลเงิน ด้วยบัตรที่ไม่ครอบคลุม. จบการอ้าง.

และอัลลอฮฺรู้ดีที่สุด.