แปลจากคำถามหมายเลข 191497
เผยแพร่เมื่อ : 18-01-2011
แปลโดย อับดุลฮากิม หามะ
คำถาม
หากคนๆหนึ่งเขียนกุรอ่านด้วยกับอักษรภาษาอังกฤษ แล้วอ่านมันเป็นภาษาอาหรับ และปฏิบัติตามความหมายของสิ่งที่เขาอ่าน, เขาจะได้รับผลบุญ เหมือนกับการอ่านมันเป็นภาษาอาหรับจากเล่มมุสฮัฟหรือไม่? หรือการทำเช่นนี้ถือเป็นอุตริกรรม ที่ไม่เป็นที่อนุญาต?
คำตอบ
มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์.
ประการแรก:
ในคำตอบของคำถามหมายเลข. 97741 เราได้ระบุว่า มันไม่เป็นที่อนุญาต ในการเขียนกุรอ่านอันศักดิ์สิทธิ์ ในอักษรอื่น นอกจากอักษรอุสมานี.
ประการที่สอง:
หากมันไม่เป็นที่อนุญาตในการเขียนกุรอ่านอันศักดิ์สิทธิ์ ในอักษรอื่น นอกจากอักษรอุสมานี, เช่นนั้นมันก็เหมาะสมยิ่งกว่า ที่จะทราบว่ามันไม่เป็นที่อนุญาต ในการเขียนมันด้วยกับอักษรอื่นจากอักษรภาษาอาหรับ.
ตำราอิสลามได้ระบุไว้, และนักวิชาการของอิสลาม ก็มีมติเป็นเอกฉันท์, ว่ามันเป็นที่วาญิบในการปกป้องคำพูดของอัลลอฮ์, พระองค์ได้รับการสรรเสริญ, จากการบิดเบือนและการเปลี่ยนแปลง, และไม่ต้องสงสัยเลยว่า การเขียนมันในอักษรอื่นจากอักษรภาษาอาหรับ เป็นหนึ่งในวิธีที่เป็นไปได้ที่สุด ที่จะนำไปสู่การบิดเบือน ในส่วนของการอ่านออกเสียง และความหมาย, เพราะมันแตกต่างกันอย่างชัดเจน ระหว่างลักษณะของภาษาอาหรับกับภาษาอื่น – ด้วยกับอักษรของมัน, คำ, สไตล์, วิธีการเขียน, วิธีการออกเสียง, และการใช้งานของเจ้าของภาษา.
มันถูกกล่าวในหนังสือ ตะฮ์รีม กีตาบาต อัลกุรอ่าน อัลกะรีม บิ ฮูรุฟ ฆ็อยร์ อารอบิย์ยะฮ์ (การห้ามเขียนกุรอ่านอันศักดิ์สิทธิ์ ในอักษรที่ไม่ใช่อักษรอาหรับ – 1/36):
หลังจากที่ได้ศึกษาหัวข้อดังกล่าว, อภิปรายมัน และแลกเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับมัน, คณะกรรมการเห็นพ้องกันว่า มันเป็นที่ต้องห้ามในการเขียนกุรอ่าน ในอักษรละติน หรือในอักษรภาษาอื่น, ด้วยกับเหตุผลดังต่อไปนี้:
1.
กุรอ่านถูกประทานลงมาเป็นภาษาอาหรับอย่างชัดแจ้ง, ทั้งอักษรและความหมาย. อัลลอฮ์, พระองค์ได้รับการสรรเสริญ, กล่าวว่า (ซึ่งแปลความหมายได้ว่า):
“และแท้จริง, สิ่งนี้ (กุรอ่าน) คือสิ่งที่ถูกประทานลงมาจากพระเจ้าของอัลอาลามีน (มวลมนุษย์, ญิน และทุก ๆ สิ่งที่มีอยู่),
ซึ่งรูฮ์ (ญิบรีล (กาเบรียล)) ได้นำมันลงมา
บนหัวใจของเจ้า (โอ้มูฮัมมัด (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) เพื่อเจ้าจะได้เป็น (หนึ่ง) ในผู้ตักเตือน,
ซึ่งเป็นภาษาอาหรับอันชัดแจ้ง”
[อัชชุอะรออ์ 26:192-195].
สิ่งที่ถูกเขียนในอักษรละติน ไม่สามารถเรียกว่ากุรอ่านได้, เพราะอัลลอฮ์, พระองค์ได้รับการสรรเสริญ, ได้กล่าวว่า (ซึ่งแปลความหมายได้ว่า):
“และดังนั้น เราได้ส่งกุรอ่านลงมาเป็นภาษาอาหรับ”
[ตอฮา 20:113]
“และแท้จริงเรารู้ว่าพวกเขา (พวกนับถือพระเจ้าหลายองค์และพวกนอกรีต) กล่าวว่า : “มันแค่มีคนๆหนึ่งมาสอนเขา (มูฮัมมัด (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน)).” ภาษาของชายที่เขาอ้างถึงนั้นเป็นภาษาต่างชาติ, ในขณะที่สิ่งนี้ (กุรอ่าน) นั้นเป็นภาษาอาหรับที่ชัดแจ้ง”
[อันนะฮล์ 16:103].
2.
กุรอ่านนั้นถูกบันทึกไว้ เมื่อมันถูกประทานลงมา, และเมื่อมันถูกรวบรวมโดยอะบูบักร์และอุสมาน (ขออัลลอฮ์พอใจท่านทั้งสอง), เป็นอักษรภาษาอาหรับ. บรรดาซอฮาบะฮ์ทุกท่าน (ขออัลลอฮ์พอใจพวกเขา) ได้ตกลงกันเช่นนั้น, เช่นเดียวกับบรรดาตาบีอีน, และบรรดาผู้ที่มาหลังจากพวกเขา, จนกระทั่งถึงวันนี้, ทั้งๆที่สมัยนั้นก็มีบรรดาผู้ที่ไม่ได้พูดภาษาอาหรับ. และมันถูกพิสูจน์จากท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ที่ท่านกล่าวว่า: “พวกท่านจงยึดมั่นซุนนะฮ์ของฉัน และแนวทางของคอลีฟะฮ์แห่งทางนำหลังจากฉัน…”
ดังนั้นมันจึงวาญิบในการยึดมั่นสิ่งนั้น, คือการปฏิบัติตามสิ่งที่ถูกทำในสมัยของท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) และบรรดาคอลีฟะฮ์แห่งทางนำซึ่งเป็นผู้สืบทอดของท่าน, และการปฏิบัติตามมติเอกฉันท์ของอุมมะฮ์.
3.
ตัวอักษรของภาษาต่างๆ เป็นสิ่งที่ผู้คนยอมรับกัน และอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ และถูกแทนที่ด้วยกับอักษรอื่น. เพราะฉะนั้นจึงมีความกลัวว่า, หากเรื่องนี้ถูกเปิดกว้าง, มันก็อาจนำไปสู่การเปลี่ยนแปลง ในทุก ๆ ครั้งที่ผู้คนออกเสียงบางตัวอักษร ในลักษณะที่แตกต่างออกไป, และมีความกลัวว่าการอ่านจะถูกเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย, ซึ่งจะนำไปสู่ความสับสน ด้วยกับกาลเวลาที่ผ่านไป, เช่นนั้น ศัตรูอิสลามก็จะหาช่องในการวิจารณ์กุรอ่านได้, อย่างที่มันเคยเกิดขึ้นกับคัมภีร์เล่มอื่นๆ. ดังนั้น มันจึงจำเป็นต้องป้องกัน, เพื่อรักษาแหล่งที่มาของอิสลาม และปิดกั้นหนทาง ที่อาจนำไปสู่ความชั่วร้าย และการทุจริต.
4.
หากยินยอมให้ทำสิ่งนั้นได้ หรือมันได้รับการอนุมัติ, ก็มีความกลัวว่า กุรอ่านอาจกลายเป็นของเล่นในมือของผู้คน, ดังนั้น แต่ละคนก็จะเสนอให้เขียนมันในตัวอักษรของเขา หรือในตัวอักษรอื่น ๆ, และไม่ต้องสงสัยเลยว่า สิ่งนั้นจะนำไปสู่ความแตกแยก และความสับสน. มันจำเป็นที่จะต้องปกป้องกุรอ่านจากสิ่งนั้น, เพื่อเป็นการปกป้องอิสลาม และรักษาคัมภีร์ของอัลลอฮ์ จากการปลอมแปลง และการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ.
5.
การเขียนกุรอ่านในอักษรอื่นจากภาษาอาหรับ จะทำให้มุสลิมหมดความพยายามเรียนรู้ภาษาอาหรับ, ซึ่งพวกเขาใช้อีบาดะฮ์ต่อพระเจ้าของพวกเขา และเรียนรู้ และทำความเข้าใจศาสนาของพวกเขา.
และอัลลอฮ์คือที่มาของพลังอำนาจ; ขออัลลอฮ์มอบความโปรดปรานและความสันติแด่มูฮัมมัด และบรรดาครอบครัวและสหายของท่านด้วย.
สภานักวิชาการอาวุโส
เราได้ส่งคำถามนี้ไปยัง ชัยค์ อับดุลอะซีซ อิบน์ บาซ, เลขาธิการแห่งสภาวิจัยทางวิชาการ, และท่านได้กรุณาส่งฟัตวานี้มาให้พวกเรา ที่ถูกออกโดยสภา ที่จัดขึ้นครั้งที่ 14 ที่อัตตออิฟ ในเดือนเชาวาล ฮ.ศ.1399.
จากข้างต้น มันชัดเจนว่า การเขียนและการอ่านที่นำมาซึ่งผลบุญสำหรับผู้ที่อ่านอักษรของคัมภีร์ของอัลลอฮ์ นั้นหมายถึงผู้ที่เขียนและอ่านมันในภาษาอาหรับเท่านั้น, ตามที่อัลลอฮ์ได้ประทานมันลงมา. ส่วนผู้ที่เขียนมัน ในอักษรอื่นจากภาษาอาหรับ – และยิ่งไปกว่านั้น ผู้ที่ออกเสียงมัน – เขาได้ทำในสิ่งที่ไม่ได้ถูกกำหนดในอิสลาม.
แต่สำหรับผู้ที่ไม่สามารถเขียนมันในภาษาอาหรับได้, หรือต้องการอ้างถึงมัน ในหนังสือที่เขาได้เขียนในภาษาอื่นจากภาษาอาหรับ, เขาอาจเขียนคำแปลหรือความหมาย ของสิ่งที่เขาต้องการอ้างได้, แต่เขาไม่ควรเขียนสิ่งนั้น เพื่อจุดประสงค์ของการอ่านและการอีบาดะฮ์, ตามที่ปรากฏในคำถาม.
และอัลลอฮ์รู้ดีที่สุด.