มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮฺ.

นักวิชาการส่วนมาก มีทัศนะว่า การซื้อขายแมวนั้น เป็นที่อนุญาต, และบางทัศนะก็ถือว่าฮารอม. อย่างหลังเป็นทัศนะของมัซฮับซอฮีรี และทัศนะนี้ได้ยกรายงาน จาก อีหม่าม อะฮฺหมัด (ขออัลลอฮฺทรงเมตตาท่านด้วย). อิบนฺ-อัลมุนซิร ก็ได้รายงานสิ่งนี้ จาก อบู ฮูร็อยเราะฮฺ (ขออัลลอฮฺทรงเมตตาท่านด้วย).

ทัศนะที่ถือว่าฮารอมในการซื้อขายแมวนั้น เป็นทัศนะที่ถูกต้องกว่า, เพราะมีหลักฐานจากท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ว่าท่านได้ห้ามไว้,และไม่แนะนำให้ทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับสิ่งนี้.

มุสลิม (1569) รายงานว่า อบุล-ซูบัยรฺ กล่าวว่า : ฉันได้ถาม ญาบิร เกี่ยวกับราคาของสุนัขและแมว. เขากล่าวว่า : ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ได้เคยบอกเราไม่ให้ทำสิ่งนั้น (นั่นก็คือ, การขายสุนัขและแมว).

อบู ดาวูด (3479) และ อัล-ติรมีซี (1279) รายงานว่า ญาบิร อิบนฺ อับดุลเลาะฮฺ (ขออัลลอฮฺทรงพอใจท่าน) กล่าวว่า : ท่านศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ได้ห้ามราคาของสุนัขและแมว. ให้สถานะซอฮิฮฺ โดย อัล-อัลบานี ใน ซอฮิฮฺ อบี ดาวูด.

นักวิชาการบางท่าน ก็ถือว่าฮาดิษนี้ดออีฟ (อ่อน), แต่ทัศนะนี้ถูกปฏิเสธ.

อัล-นาวาวี ได้กล่าวไว้ใน อัล-มัจมูอฺ’ (9/269): สำหรับสิ่งที่ อัล-คอตตอบี และ อิบนฺ อัล-มุนซิร กล่าวเกี่ยวกับผู้ที่บอกฮาดิษนี้อ่อนว่า , สิ่งนี้เป็นข้อผิดพลาดในส่วนของพวกเขา, เพราะฮาดิษนี้อยู่ใน ซอฮิฮฺ มุสลิม ที่มีสายรายงาน ที่ซอฮิฮฺ. จบการอ้าง.

อัล-เชากานี กล่าวไว้ใน นัยลฺ อัล-เอาตาร (6/227), หักล้างส่วนใหญ่ที่ตีความ ข้อห้ามในฮาดิษ ว่ามันหมายถึงมักรูฮฺ และการขายแมวนั้น ไม่ใช่มารยาทที่ดี หรือภาพลักษณ์ที่ดีว่า: มันเห็นได้ชัดว่า นี่คือความเข้าใจในข้อห้าม ที่ตรงข้ามกับความหมายที่แท้จริงของมันอย่างไร้เหตุผล. จบการอ้าง.

อัล-บัยฮากี กล่าวไว้ใน อัล-สุนัน (6/18), และได้ปฏิเสธทัศนะส่วนใหญ่ว่า : นักวิชาการบางท่าน ได้ตีความว่า มันหมายถึงแมวที่เป็นแมวป่า และไม่สามารถจับมันได้. บ้างก็อ้างว่า สิ่งนี้ถูกห้ามในช่วงแรกของอิสลาม ตอนที่มีฮูก่มว่าแมวนั้นนาญิส (ไม่สะอาด), แต่ต่อมา เมื่อมีฮูก่มว่า อาหารและน้ำที่มันกินเหลือ นั้นตอฮิร (สะอาด), มันก็กลายเป็นว่าอนุญาตในการขายมัน. แต่ก็ไม่มีหลักฐานที่ชัดเจน สำหรับสองทัศนะดังกล่าว. จบการอ้าง.

อิบน. อัล-ก็อยยิม กล่าวว่า มันฮารอมอย่างแน่นอน ในการขายพวกมัน ไว้ใน ซาด อัล-มาอาด (5/773) ซึ่งท่านกล่าวว่า :สิ่งนี้ถูกฮูก่ม (ฟัตวา) โดย อบู ฮูร็อยเราะฮฺ (ขออัลลอฮฺทรงพอใจท่าน) และมันคือทัศนะของตอวูส, มูญาฮิด, ญาบิร อิบนฺ ซัยดฺ และทั้งหมดของนักวิชาการในมัซฮับซอฮีรี, และมันคือหนึ่งในทัศนะ ที่มีรายงานจากอะฮฺหมัด. นี่คือทัศนะที่ถูกต้อง, เพราะฮาดิษดังกล่าวนั้น มีสถานะซอฮิฮฺ, และไม่มีหลักฐานจากฝ่ายตรงข้าม, ดังนั้น สิ่งนี้คือทัศนะที่ต้องนำมาใช้. จบการอ้าง.

อิบน. อัล-มุนซิร กล่าวว่า : ถ้ามันมีหลักฐานจากท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ว่าท่านได้ห้ามการขายพวกมัน,การขายพวกมันก็เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง, หากไม่ใช่เช่นนั้น พวกเขาก็จะได้รับอนุญาต. จบการอ้างจาก อัล-มัจมูอฺ’, 9/269

และมันมีหลักฐานว่า ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ได้ห้ามมัน, ในฮาดิษ ที่ยกมาจาก ซอฮิฮฺ มุสลิม

มันถูกกล่าวไว้ใน ฟาตาวา อัล-ลัจนะฮฺ อัด-ดาอีมะฮฺ, 13/37:

มันไม่เป็นที่อนุญาตในการขายแมว, ลิง หรือสุนัข, หรือสัตว์กินเนื้ออื่นๆ ที่มีเขี้ยว, เพราะท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแดท่าน) ได้ห้ามมัน, และเพราะมันเป็นการสูญเสียเงิน, และท่านศาสนทูต (ขอความสันติและความจำเริญจากอัลลอฮฺจงมีแด่ท่าน) ได้ห้ามการสูญเสียเงิน.

และอัลลอฮฺรู้ดีที่สุด.