มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์.

เกี่ยวกับอัซการ, มันดูเหมือนว่า เพียงพอแล้วในการกล่าวเพียงครั้งเดียว (ละหมาดเดียว), เพราะมันเหมือนกับว่า สองละหมาด นั้นถูกรวมกลายเป็นละหมาดเดียวแล้ว, ดังนั้นมันจึงเพียงพอแล้ว ที่จะกล่าวอัซการเพียงครั้งเดียว (ละหมาดเดียว). แต่คนๆหนึ่งควรให้ความสำคัญกับสิ่งที่เป็นเรื่องทั่วไปมากกว่า. ตัวอย่างเช่น, เมื่อทำการรวมละหมาดมัฆริบและอีชาอ์, ในกรณีของมัฆริบนั้น มันเป็นซุนนะฮ์ในการกล่าวถึงอัลลอฮ์สิบครั้ง [นั่นก็คือ, การกล่าว ลาอีลาฮาอิลลัลลอฮ์ วะฮ์ดาฮู ลา ชารีกาละฮ์, ลาฮุลมุลก์ วาลาฮุลฮัมด์ วาฮูวาอาลา กุลลี ชัยอิน กอดีร (ไม่มีผู้ที่ถูกกราบไหว้ที่แท้จริง เว้นแต่อัลลอฮ์องค์เดียวเท่านั้น พระองค์ไม่มีหุ้นส่วนหรือภาคี; พระองค์คือพลังอำนาจ, พระองค์ได้รับการสรรเสริญ, และพระองค์สามารถทำได้ทุกสิ่ง) สิบครั้ง], และในกรณีของการละหมาดอีชาอ์นั้น มันเป็นซุนนะฮ์ในการกล่าวสิ่งนั้นสามครั้ง, เช่นนี้ควรเลือกจำนวนที่สูงกว่า, เพราะจำนวนที่น้อยกว่า นั้นถูกรวมเข้าไปในจำนวนที่สูงกว่าแล้ว. แต่หากเขาได้ทำการอ่านซิเกรในแต่ละละหมาด (อ่านซิเกรทั้งสองละหมาด), ฉันก็ไม่คิดว่าจะมีความผิดสำหรับสิ่งนั้น, แต่ตัวเลือกแรก (การซิเกรเพียงละหมาดเดียว) นั้นก็เพียงพอแล้ว. จบการอ้าง.

เชค อิบน์ อุซัยมีน (ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน)