เราทั้งคู่อาศัยอยู่ในประเทศเดียวกัน, แต่คนละประเทศกับพ่อแม่ของเราทั้งคู่. พวกเราห่างไกลจากงานเลี้ยงแต่งงาน ที่ใหญ่และราคาแพง ที่แม่ของฉันต้องการ.
ฉันคิดว่ามันเป็นที่อนุญาตสำหรับพวกเรา ที่จะอยู่ด้วยกันหลังจากได้นิกะฮ์แล้ว สิ่งนี้ถูกต้องหรือไม่?
อย่างไรก็ตาม พวกเราได้รับอนุญาตในการอยู่ด้วยกันหรือไม่ หากแม่ของฉัน ต้องการให้สิ่งนี้เกิดขึ้นหลังจากจัดงานเลี้ยงแต่งงานแล้วเท่านั้น?
แม่สามารถห้ามฉันได้หรือไม่, หากฉันได้แต่งงานอย่างเป็นทางการแล้ว (ได้อะกัดนิกะฮ์แล้ว)?
เราทั้งคู่ ต่างอยู่กันคนเดียวในประเทศนี้ และพวกเราอยากจะอยู่ด้วยกัน – พวกเราต้องการให้ความสัมพันธ์ของพวกเรานั้นฮาลาลต่อหน้าพระเจ้า และอยู่ด้วยกันจนกว่างานแต่งงานใหญ่ดังกล่าวจะมาถึง (ซึ่งเราทั้งคู่ไม่ได้ต้องการด้วยซ้ำ).
ฉันหวังว่าสิ่งนี้จะถูกตอบ โดยเร็วที่สุด.
คำตอบ
มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์.
การจัดงานเลี้ยงแต่งงาน และเชิญผู้คนมาแสดงความยินดี และประกาศการแต่งงาน, คือสิ่งที่พิเศษ และเป็นที่ส่งเสริมเกี่ยวกับการแต่งงาน, แต่มันไม่ใช่หนึ่งในเงื่อนไขหรือสิ่งจำเป็น.
ท่านศาสนทูต (ขอความสันติและพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า : “จงประกาศการแต่งงาน.” บันทึกโดย อะฮ์มัด (15697); ให้สถานะฮาซันโดย อัลอัลบานี.
อัลมุนาวี กล่าวว่า : สิ่งที่หมายถึงการประกาศ มันคือการกระจายข่าวในหมู่ผู้คน.
จบการอ้างจาก ฟัยด์ อัลกอดีร, 2/14
อิบน์กุดามะฮ์ กล่าวว่า : มันถือป็นมุสตะฮับ ในการประกาศการแต่งงาน และตีดัฟ (กลองมือ) สำหรับมัน… เพื่อที่มันจะกลายเป็นที่รู้กัน และได้รับการยอมรับ.
จบการอ้างจาก อัลมุฆนี, 9/467
การจัดงานเลี้ยงแต่งงาน เป็นวิธีการประกาศการแต่งงานที่รู้กันดีที่สุด.
ไม่เป็นที่สงสัยเลยว่า คำขอของแม่ของคุณ ที่ให้จัดงานเลี้ยงแต่งงาน นั้นเป็นความปรารถนาของแม่ทุกคน ที่รักที่จะแสดงความยินดี และเฉลิมฉลองงานเลี้ยงแต่งงานของลูกสาวของเธอ, รวมทั้งเป็นประเพณีและวัฒนธรรมของผู้คน.
อย่างน้อยก็ให้มีงานเลี้ยงเล็กๆ, แม้ว่ามันจะจำกัดเฉพาะแค่คนในครอบครัว, ด้วยต้นทุนที่เหมาะสม และหลีกเลี่ยงความฟุ่มเฟือย และการสูญเสียเงิน. สิ่งนี้จะเป็นที่ถูกใจของแม่ของคุณ และยังเป็นการบรรลุเป้าหมาย ของการประกาศการแต่งงานอีกด้วย.
หากคุณไม่สามารถทำเช่นนั้นได้, มันก็ไม่มีความผิดสำหรับคุณ ที่จะอยู่อาศัยกับสามีของคุณ แม้ว่าคุณจะไม่ได้จัดงานเลี้ยงแต่งงาน, เพราะสัญญาแต่งงานนั้นสมบูรณ์แล้ว และใช้ได้ ตราบใดที่มันถูกทำด้วยกับความยินยอมของคู่สมรสทั้งคู่ และผู้ปกครอง (วะลี) ของฝ่ายหญิง, และต่อหน้าพยาน.
ดูคำตอบในคำถามหมายเลข. 2127
และอัลลอฮ์รู้ดีที่สุด.